Snelle wereldwijde afkoeling buiten beeld

vrijdag, 9 januari 2026 (06:13) - NineForNews.nl

In dit artikel:

Chris Morrison (The Daily Sceptic) betoogt dat recente temperatuurmetingen wijzen op een duidelijke afkoelingsfase die vanaf 2024 zichtbaar is en volgens hem door reguliere media, overheden en klimaatinstituten grotendeels wordt genegeerd. Als belangrijkste bewijs wijst hij op satellietmetingen van de lagere atmosfeer (onder andere UAH), waarin de anomalie ten opzichte van 1991–2020 tegen 2025 terugloopt naar circa +0,3 °C. Volgens Morrison is die daling substantieel en staat zij haaks op het beeld van onophoudelijke door de mens veroorzaakte opwarming.

De afkoeling zou niet alleen globaal zichtbaar zijn, maar ook regionaal: UAH-data tonen dalende trends voor beide halfronden, de tropen, de VS, het Arctische gebied en Australië. April 2024 wordt in het stuk als piek genoemd, waarna in vrijwel alle regio’s afkoeling intreedt. Ook oceaangegevens van NOAA tonen dat de zeewatertemperaturen in de equatoriale Stille Oceaan sinds eind 2024 onder het langjarig gemiddelde liggen; de recentere El Niño-piek lijkt volgens de analyse uitgewerkt.

Als belangrijkste oorzaak noemt Morrison de enorme onderzeese eruptie van Hunga Tonga in 2022, die grote hoeveelheden waterdamp in de stratosfeer bracht. Onderzoekers zoals Javier Vinós en waarnemingen van NASA zouden aantonen dat die extra waterdamp in 2023–2024 voor ongebruikelijke temperatuur- en weersafwijkingen heeft gezorgd, en dat de afname van die waterdamp samenvalt met de gemeten temperatuurdaling. Daarnaast speelt volgens het artikel een vermindering van natuurlijke opwarmingsdrivers (zoals El Niño) mee, waardoor 2026 koeler zou zijn begonnen dan voorgaande jaren.

Morrison oefent stevige kritiek op nationale instituten (bijv. het Britse Met Office) en traditionele landmetingen: hij noemt verstedelijkings- en lokale invloeden als bronnen van overschatting en verwijt klimaatwetenschap confirmation bias door waarnemingen te forceren in bestaande modellen. Het stuk sluit met de stelling dat de Hunga Tonga‑uitbarsting mogelijk aangeeft waar de huidige modellen tekortschieten en dat een open, minder gepolitiseerde discussie over recente afwijkingen nodig is.