Smaakmaker Younes Taha (23) excelleert voor FC Groningen tijdens ramadan. 'Kippenvleugels van mijn moeder zijn het lekkerst'

dinsdag, 17 maart 2026 (11:13) - Dagblad van het Noorden

In dit artikel:

Younes Taha (23), aanvallend middenvelder van FC Groningen, laat tijdens de ramadan zien dat vasten zijn spel niet in de weg zit. In drie wedstrijden van negentig minuten leverde hij telkens een assist en zegt hij zich even sterk te voelen als buiten de vastenperiode. „Ik weet dat God met mij is en ik geef altijd volle bak gas,” zegt Taha over de bron van zijn kracht en motivatie.

De Marokkaans-Nederlandse dribbelaar ziet de ramadan als een moment van bezinning en goed doen: hij bidt meer, helpt anderen en probeert een betere versie van zichzelf te zijn. Binnen de selectie is hij de enige die dit jaar vast; vorig seizoen deed nog een andere speler mee, maar die is inmiddels verhuurd. Trainer Dick Lukkien heeft geen twijfels over zijn inzetbaarheid en startte hem zelfs meteen in de eerste competitiewedstrijd van de ramadan.

Taha vertelt dat hij eerder negatieve ervaringen had bij een andere club waar een coach hem tijdens de ramadan uit de basis hield. Bij Groningen krijgt hij juist vertrouwen en praktische steun: hij mag later op de club komen omdat hij het ontbijt mist en bij uitwedstrijden zorgt het hotel dat er vroeg in de ochtend iets naar zijn kamer wordt gebracht.

Sportief en fysiek past Taha zijn ritme aan om herstel te maximaliseren. Na zonsondergang probeert hij veel te eten en te drinken — inclusief eiwitshake en creatine — en slaapt hij kort door. Zijn nachten zijn ingekort: slapen rond 23.00 uur, opstaan om 05.00 uur om te eten en te bidden, daarna terug naar bed tot 09.00 uur. Die aanpassingen combineert hij met bewuste voeding en supplementen om wedstrijdfit te blijven.

Op vrije dagen zoekt hij het ramadangevoel op bij zijn ouders in Amsterdam, waar traditionele gerechten zoals msemen en broodjes met satésaus het vastenbreken vullen. Hoewel hij het soms lastig vindt om overdag niet te mogen eten, verheugt hij zich vooral op samen eten met familie tijdens het Suikerfeest — als dat valt op een vrije dag rijdt hij zeker naar huis.

Taha’s verhaal is een actueel tegenvoorbeeld in de discussie of vasten prestaties schaadt; hij benadrukt dat geloof en sporthandhaving goed te combineren zijn, mits met de juiste voorbereiding en steun van de club.