Sluipschutter doodde jonge vaandrig in Indië

In dit artikel:

Pieter Jan Jacob (Jaap) Wolters uit Wageningen overleefde tijdens de Tweede Wereldoorlog het verzet, maar kwam later als militair om in Nederlands-Indië. Op 29 mei 1947 trouwde hij op afstand met Hendrika Rosenboom: Wolters was als sergeant-cadet in Indië aanwezig via een gevolmachtigde, terwijl zijn bruid in Wageningen de huwelijksakte tekende. Het echtpaar wilde zich samen in Indië vestigen zodra dat mogelijk was.

Tien maanden later, op 15 maart 1948, werd Wolters bij een militaire actie bij Darmaradja, ten oosten van Bandung op Java, door een sluipschutter in het hoofd geschoten. Hij was toen tijdelijk vaandrig bij het derde Regiment Infanterie. Zijn commandant prees hem in een brief aan de weduwe als een zeer verantwoordelijke militair die goed zorgde voor zijn manschappen. Wolters werd begraven op ereveld Pandu in Bandung en in november 1950 herbegraven.

Hendrika, die later Henny werd genoemd, zag haar man nooit meer terug en bleef de rest van haar leven alleen. In 1975 vroeg ze om op hun trouwdag bloemen bij zijn graf te leggen. Zijn zus bezocht in 1985 per vergissing een ander ereveld in Jakarta en legde daar bloemen bij het graf van een naamgenoot.

Wolters was een van de elf Wageningse militairen die in Nederlands-Indië omkwamen en een van ruim 6.200 Nederlandse militairen die daar tussen 1945 en 1962 stierven. Zijn naam staat op monumenten in Wageningen en Roermond. Bij het Nationaal Indië-monument in Roermond worden de gesneuvelden zaterdag herdacht.