Slot, Guardiola, Ten Hag: er worden veel opvolgers voor Koeman genoemd. Maar ik heb mijn oog op iemand anders laten vallen

In dit artikel:

De columnist fileert in deze tekst vooral het Nederlandse WK-gebeuren en de vermeende lafheid en moeheid rond Oranje onder Ronald Koeman. Volgens hem was de opstelling tegen Marokko te behoudend voor een tegenstander die juist bang zou zijn voor Nederland, en Koemans koers laat zien dat hij uitgeblust en onbereikbaar is geworden. Dat hij daarna zelf opstapte, noemt hij dan ook verstandig.

Tussen de regels door schetst de auteur een bredere sfeer van vermoeidheid en commercie rond het toernooi: slap campagnematig voetbal, eindeloze reclames en een land dat volgens hem liever passief naar zijn geld laat “werken” dan echt te knokken. Hij bespreekt ook live bekeken WK-momenten, zoals de spannende comeback van België tegen Canada en de gemiste penalty’s van Duitsland, en steekt de draak met de absurditeit van de moderne voetbalwereld, van haatreacties online tot de onbeduidende randzaken waar iedereen zich druk om maakt.

Aan het einde komt hij met een groteske, ironische oplossing voor de trainersvacature bij Oranje: niet een bekende coach als Van Nistelrooij, Slot, Ten Hag of Guardiola, maar Estavana Polman, de handbalster die volgens hem tenminste het mentale en fysieke clichégedrag van voetballers zou doorbreken. Zijn punt: het Nederlandse voetbal heeft minder voorzichtigheid en meer lef nodig.