Sit-inprotest vanwege bouwhekken: 'Focus op wie de hekken heeft geplaatst: de gemeente'
In dit artikel:
Tientallen bewoners van Borneo-eiland kwamen zaterdagavond precies om 20.00 uur samen bij de Borneosteiger voor een sit-in nadat de gemeente de dag ervoor bouwhekken rond een deel van de steiger had gezet. De hekken zijn geplaatst nadat de Raad van State oordeelde dat het intensieve gebruik van die populaire zwemplaats niet past binnen het bestemmingsplan; twee bewoners van een woonboot, Jantien de Laaf en Wieger van Aalderen, hadden jarenlang geprocedeerd tegen de geluidsoverlast en kregen gelijk.
De sfeer in de buurt was zaterdag verdeeld. Op de warme dag waren er grofweg drie groepen te zien: mensen die de afrastering negeerden en gewoon bleven zwemmen, omwonenden die verbaasd of geïrriteerd stonden te kijken omdat hun uitzicht en vrij toegang nu door staal werden begrensd, en het procederende echtpaar zelf, dat benadrukt dat zij ook liever geen hekken zien maar wél handhaving van het parkeer- en geluidsbeleid willen. De Laaf en Van Aalderen zeggen dagelijks last te hebben van lawaai en voelen zich slachtoffer; buren noemen juist de steiger een sociale ontmoetingsplek en een noodzakelijke buitenruimte voor bewoners zonder tuin.
Veel buurtbewoners verwijzen naar de stedenbouwkundige keuze uit de jaren negentig op de Oostelijke Eilanden: ‘blauw is groen’ — waterfunctie als vervanger van parken. Op hete dagen fungeert de steiger precies zo: als plein, speeltuin en dorpsplein ineen. Deze publieke waarde veroorzaakt weerstand tegen het besluit, en mensen versierden de hekken met windmolentjes, ballonnen en bloemen om ertegenin te gaan. Er is ook praktische onvrede: bewoners hebben een brief voor de gemeente klaarliggen met het verzoek om in gesprek te gaan en de hekken te laten verdwijnen.
Tegenover die lokale verontwaardiging staan persoonlijke spanningen. De Laaf en Van Aalderen vertellen over bedreigingen en lage reviews voor hun b&b op de woonboot; omstanders beschuldigen het paar ervan het plezier van honderden buurtgenoten te bederven, terwijl het stel aanvoert dat de rechten van omwonenden op rust ook moeten tellen. Een incident illustreert de verhitte sfeer: een jongeman spoot met een waterpistool op de woonboot, waarna De Laaf 112 belde.
Kortom: de plaatsing van bouwhekken door de gemeente, naar aanleiding van een rechterlijk oordeel over bestemmingsplan en geluidshinder, heeft in een buurt die water gebruikt als buitenruimte een diepe verdeelheid blootgelegd. Buurtbewoners willen terug naar ongestoorde samenkomst en zwemmen; de woonbootbewoners eisen handhaving tegen structurele overlast. De kwestie roept bredere vragen op over hoe openbare ruimte, burenrechten en stedelijke ontwerpkeuzes met elkaar in balans moeten worden gebracht.