Sipke (69) herstelt in UMCG van ramp met luchtballon in De Hoeve. 'Die reacties hebben wel wat slikmomenten opgeleverd'

In dit artikel:

Sipke Hiemstra (69), bekend als kaatsscheidsrechter, en zijn vrouw Eefje (67) uit Easterein raakten ernstig gewond bij de crashlanding van de grootste Nederlandse luchtballon op woensdagavond 13 augustus in De Hoeve. De ballon (PH-GPH van het bedrijf GreetZZ) vertrok die avond uit Joure met 32 passagiers, een piloot en copiloot. Na ongeveer een uur varen zou een plotselinge windvlaag bij de landing de mand doen kantelen; vijf mensen raakten gewond en een 66‑jarige vrouw uit Gorredijk overleed.

Hiemstra kwam in het Universitair Medisch Centrum Groningen terecht, waar hij in totaal ongeveer elf weken verbleef — daarvan vier weken in coma. Zijn verwondingen waren ernstig: een zware hersenschudding, drie gebroken ribben, gebroken sleutelbeen en schouder aan de linkerkant en ernstig nek- en rugletsel. Hij onderging beademing en sondevoeding; ook namen zijn nieren tijdelijk uitval, waardoor hij veel vocht vasthield en flink aankwam (rond 118 kilo). Na intensieve behandeling herstelden zijn nieren, en hij is inmiddels veel afgevallen (ongeveer 75 kilo). Eefje liep eveneens een hersenschudding en twee gebroken ledematen (arm en voet) op; als nierpatiënt gebruikt zij normaal gesproken dialyse, iets wat de familie vrezend in het achterhoofd hield.

De ballonvaart was een verjaardagskado van Sipke voor Eefje (haar 67e verjaardag op 14 juli). Het vertrek was eerder al eens uitgesteld vanwege harde wind; op 13 augustus leek het weer wel gunstig. Hiemstra zegt geen verwijten naar de piloot te hebben; hij benadrukt dat in het merendeel van de gevallen zulke vluchten goed verlopen. Zelf heeft hij weinig herinneringen aan het ongeluk: hij hoort vooral een sirene en heeft flarden van de laatste momenten voor de val. Daarna volgen de medische ingrepen en de lange, soms onduidelijke periode in het ziekenhuis waarvan het grootste deel hem door anderen verteld is.

Na ontslag uit het UMCG volgde negen weken revalidatie in Lyndenstein in Beetsterzwaag. De overgang naar het revalidatiecentrum was moeilijk; Hiemstra voelde zich lichamelijk niet in staat om de nieuwe uitdagingen aan te gaan en had steun van een psycholoog nodig om weer vooruit te komen. Hij werkt nu stap voor stap aan mobiliteit: van rolstoel naar zelfstandig uit bed komen, douchen, traplopen en lopen herstellen. Hij oefent dagelijks en heeft al verbeteringen behaald, onder andere door trappen te trainen en zichzelf weer zelfstandig te wassen. Drie keer per week fysiotherapie in Sneek blijft noodzakelijk.

Familie en gemeenschap speelden een grote rol in zijn herstel. Zijn zoon reed in paniek naar Groningen en zijn dochters braken hun vakanties af om bij hun ouders te zijn; de familie verzorgde bezoek en vervoer tijdens de revalidatie. Meer dan 800 kaarten en talloze reacties van vrienden, kennissen en kaatsliefhebbers gaven emotionele steun. Hiemstra waardeert vooral de inzet van verpleegkundigen en het medeleven van medepassagiers die eerste hulp verleenden.

Het ongeluk kostte Hiemstra meerdere belangrijke gebeurtenissen: hij miste zijn 45‑jarig huwelijksjubileum op 17 oktober, tal van kaatswedstrijden waar hij als scheidsrechter of bezoeker wilde zijn en begon zijn pensioenprocedure (hij werkte 40 jaar bij het Controle Orgaan Kwaliteitszaken, COKZ). Hij is vastbesloten om zoveel mogelijk activiteiten weer op te pakken: re-integratie als kaatsscheidsrechter (beginnen mogelijk met rustigere taken), bestuurswerk bij Wetterskip Fryslân, surveilleren bij staatsexamens en zijn taken op het Van Hall‑Larenstein, en structurele fysiotherapie.

Voor kerst mag Hiemstra naar huis — een moment dat de familie als een groot cadeau ziet. Het gezin heeft tijdelijk hun sinterklaastradities aangepast om tijdens kerst samen cadeaus te kunnen delen. Hiemstra zegt nooit meer in een heteluchtballon te stappen; zijn vrouw voelt zich na het ongeval zelfs niet gerust bij het idee van vliegen. De dochters beschrijven de eerste uren na het ongeluk als "helse minuten": zij kregen foto’s van hun moeder vlak voor de vlucht en moesten vervolgens de ziekenhuizen bellen en terugreizen vanuit het buitenland. Contact met medepassagiers en een latere bijeenkomst met slachtoffers, familie en hulpverleners hebben geholpen bij de verwerking.

Samenvattend: Hiemstra en zijn vrouw overleefden een zwaar ongeluk waarbij anderen het leven lieten; na intensieve medische zorg en een moeizame revalidatie bouwt Hiemstra zijn kracht langzaam terug en is hij vastberaden activiteiten en verantwoordelijkheden weer op te pakken, met steun van familie en de lokale gemeenschap.