SGP Rotterdam brengt in campagnetijd boodschappen bij alleenstaande moeder
In dit artikel:
De Rotterdamse SGP voert in de campagneperiode een kleinschalige, op bezoekjes gerichte campagne: lijsttrekker Maurits Verhoeven (23) en nummer drie Corine de Jong spreken met mensen in armoede, maatschappelijke organisaties en de Joodse gemeenschap om concrete verhalen op te halen in plaats van massaal flyeren. Tijdens een metrorit naar Zuid brengen ze een boodschappentas naar alleenstaande moeder Autar Shalini, die moeite heeft rond te komen en haar dochters kapotte schoentjes met lijm probeert te repareren. Shalini volgt een opleiding maatschappelijk werk en loopt stage bij House of Hope; zij pleit ervoor dat politici een week meelopen met hulpverleners om de praktijk te leren kennen.
De SGP erkent dat armoedebestrijding niet direct als hun kernpunt wordt gezien, maar stelt dat in steden het sociale gezicht van de partij sterker is. Verhoeven en De Jong benadrukken dat veel hulp beter door lokale maatschappelijke organisaties gegeven kan worden: die kennen de mensen, houden laagdrempelige inloopplekken en vermijden dat mensen tussen wal en schip vallen door strakke overheidscriteria en administratieve rompslomp. De partij wil dat de overheid minder dwingend regelt en meer vertrouwen schenkt aan vrijwilligers en hulpverleners; volgens Verhoeven gaat nu veel tijd verloren aan formulieren en strikte indicaties.
In de campagne kiest de SGP voor gesprekken en werkbezoeken: Verhoeven bezocht onder meer een synagoge, Stichting Ontmoeting en SKIN (migrantenkerken). De partij probeert behalve haar traditionele achterban ook migrantenchristenen en leden van de Joodse gemeenschap aan te spreken, onder andere via brieven aan kerken, banners en sociale media. De campagne startte relatief laat omdat de SGP lange tijd probeerde samen te werken met de ChristenUnie. Onderhandelingen strandden op de vraag of er één gecombineerde lijst moest komen (SGP) of een CU-lijst met SGP-kandidaten; de SGP besloot zelfstandig deel te nemen.
Verhoeven is realistisch over de kansen: bij vorige gemeenteraadsverkiezingen waren circa 4.400 stemmen nodig voor één zetel, terwijl de SGP bij de laatste landelijke verkiezing nog geen 2.000 stemmen haalde. Toch vindt hij het belangrijk dat het SGP-geluid — met eigen accenten in christelijke politiek — gehoord wordt, ook als dat niet direct tot een zetel leidt. De partij wijst erop dat zij al sinds 1923 meedoet aan verkiezingen en sinds 1982 historisch nauw met de ChristenUnie optrekt.
Samengevat presenteert de Rotterdamse SGP zich deze campagne als een partij die concreet wil luisteren naar mensen in kwetsbare posities, maatschappelijke organisaties wil versterken en bureaucratische drempels wil terugdringen, in de hoop zowel kiezers aan te spreken als het debat over sociale hulp in de stad te beïnvloeden.