SGP-leider Stoffer: "Niet logisch om met D66 te regeren" - eindelijk iemand met ruggengraat
In dit artikel:
In Den Haag weigert SGP-leider Chris Stoffer mee te werken aan een kabinet waarin D66 zit. Voorafgaand aan zijn gesprek met verkenner Wouter Koolmees maakte hij duidelijk dat de SGP niet deelneemt aan een mogelijke coalitie van VVD, CDA, D66 en JA21. De kernreden is ideologisch: volgens Stoffer liggen de overtuigingen van de SGP en D66 te ver uit elkaar.
De tekst benadrukt dat de SGP vasthoudt aan christelijke waarden, gezin, traditie en een moreel kompas, terwijl D66 wordt gepresenteerd als een partij die secularisering en progressieve veranderingen hoog in het vaandel heeft staan. De schrijver kwalificeert die verschillen als fundamenteel en onverenigbaar en beschouwt deelname aan een kabinet met D66 als een verraad aan de achterban van de SGP.
De auteur prijst Stoffer omdat hij principes boven ambities stelt; waar veel partijen bereid zouden zijn compromissen te sluiten om mee te regeren, weigert de SGP dat te doen uit geloofwaardigheid en trouw aan haar kiezers. Ondanks dat de SGP slechts drie zetels heeft, geeft de tekst aan dat dat morele consistentie oplevert die grotere partijen vaak missen. Andere partijen zoals JA21, VVD en CDA worden neergezet als bereid om concessies te doen voor “bestuurbaarheid”, terwijl Stoffer volgens de auteur weigert bruggen naar D66 te bouwen uit vrees voor ideologische ontworteling.
De opinie beschrijft D66 als een motor van secularisatie en moderniseringsdrang die volgens de schrijver traditionele sociale verbanden en morele normen ondermijnt. Daarom ziet de SGP samenwerking met die partij niet als een politiek rekenkundige keuze maar als een principiële grens. Het besluit van Stoffer wordt gepresenteerd als voorbeeldig leiderschap: consequent, voorspelbaar voor kiezers, en gericht op behoud van identiteit in plaats van op het najagen van macht.
Kort samengevat: Stoffer zegt nee tegen samenwerking met D66 vanwege diepgaande waardentegenstellingen; dat weigeren wordt in de tekst verdedigd als eerlijke vertegenwoordiging van de SGP-achterban en als een zeldzame politieke daad waarin principe zwaarder telt dan positie.