SGP, handhaaf kern Evangelie tegenover cultuurchristendom

In dit artikel:

De landelijk voorzitter en vicevoorzitter van SGP-jongeren waarschuwen tegen structurele samenwerking met wat zij noemen de ‘cultuurchristelijke’ of conservatieve beweging. Zij zien in die trend het risico dat het christelijk geloof wordt geassocieerd met een politieke rechterflank en met agenda’s die vooral gericht zijn op het terugdringen van culturele gebruiken van andersdenkenden (bijv. iftars, regenboogvlaggen, roetveegpieten). Dergelijke allianties zouden de indruk kunnen wekken dat christelijk-zijn synoniem is met conservatisme en daarmee het wezen van het evangelie vertekent.

De auteurs plaatsen hun bezwaren tegen de achtergrond van toenemende secularisatie in Nederland: voor het eerst een premier uit D66, slechts circa 14% die regelmatig een kerkdienst bezoekt, en een samenleving die minder kennis heeft van christelijke wortels en de historische rol van het geloof in de rechtsstaat. Tegelijk trekken zij de opkomst van een strijdbare cultuurchristelijke beweging aan uit binnen- en buitenland (vermeld worden invloeden van Amerikaanse activisten en Nederlandse opiniemakers) en de electorale groei van partijen als JA21, FVD en PVV; zelfs de SGP zou makkelijk een extra zetel kunnen krijgen.

Hun kernpunt is echter inhoudelijk-theologisch: christelijke politiek moet uitgaan van Godsvertrouwen en van de verkondiging van het evangelie (NGB art. 36). De schrijvers bekritiseren een politiek die zonde uitsluitend buiten zichzelf plaatst en zich vooral richt op maatschappelijke ‘bevrijding’ van ideologieën of religies; echte verlossing volgens hen blijft zaak van de Heilige Geest en persoonlijke bekering. Daarom pleiten zij voor terughoudendheid in allianties: samenwerking is toegestaan wanneer die bijdraagt aan wezenlijke christelijke doelen (bijvoorbeeld tegen christenvervolging), maar de SGP mag zich niet vereenzelvigen met louter rechtse of linkse stromingen. De partij moet het goede uit verschillende hoeken combineren zonder zijn evangelische identiteit prijs te geven.

Kortom: de oplossing ligt niet in politieke machtspartijen of culturele oorlogen, menen SGP-jongeren, maar in de onverminderde prediking van het evangelie en een beleid dat de geestelijke kern van het christendom beschermt zonder zich politiek te laten opsluiten.