Seksueel misbruik plaatst ouders voor dilemma's; „Moet je je kind met details belasten?"

In dit artikel:

In Barendrecht staat Mels van B. terecht; hij wordt verdacht van jarenlang seksueel misbruik van jonge meisjes vanaf 2011, waarbij de politie grote hoeveelheden beeldmateriaal vond en sommige slachtoffers mogelijk waren gedrogeerd. Dat soort zaken stelt ouders voor lastige vragen: vertel je een jong kind meteen alles over wat is gebeurd, of is terughoudendheid verstandiger?

Therapeut Janny Haverhals-Langenberg (KOC Diensten) benadrukt dat het antwoord per situatie verschilt. Ouders moeten eerlijk zijn, maar hoeven niet alle details in één keer te delen; te veel informatie kan een kind onnodig belasten. Tegelijk is er het risico dat een kind het via derden of de media hoort, waardoor zorgvuldig informeren belangrijk is. Haverhals wijst erop dat een lijfelijke reactie op misbruik mogelijk is, ook als een kind bewusteloos was, en dat omstanders oog moeten hebben voor de moeilijkheid van ouders in zulke situaties.

Haverhals onderzocht ook seksueel misbruik binnen gezinnen, met name door broers. Uit haar interviews met zestien vrouwelijke slachtoffers blijkt dat disclosure bij familiedaders veel moeilijker is: slachtoffers vinden het vaak makkelijker te zeggen dat een buitenstaander misbruikte dan een familielid. Ouders hebben vaak moeite te geloven dat het in hun gezin kan gebeuren, wat langdurige schade kan veroorzaken voor slachtoffers én voor plegers. Zij waarschuwt dat daders hun gedrag soms later herhalen in relaties, waardoor nieuwe slachtoffers ontstaan.

Praktisch advies in het artikel draait om waakzaamheid zonder overbescherming: houd rekening met wie je kinderen logeeradresjes geeft, beoordeel niet uitsluitend op keurige schijn, maar raak ook niet zó wantrouwend dat kinderen nergens meer naartoe mogen. De kernboodschap is dus een zorgvuldige afweging tussen openheid, bescherming en realistische waakzaamheid.