Seculiere tij moet kerken en scholen samenbrengen rond jeugd en gezin
In dit artikel:
Bestuurders van reformatorisch voortgezet onderwijs, Driestar educatief, de Vereniging van Gereformeerde Schoolbesturen (VGS) en vertegenwoordigers van hun kerken (onder andere GB in PKN, HHK, GG, GGiN, OGGiN) hebben op 22 mei tijdens hun jaarlijkse overleg gezamenlijk een verklaring afgegeven over de positie van christelijk onderwijs in de huidige samenleving.
Ze signaleren toenemende religieuze ongeletterdheid: veel mensen begrijpen niet meer wat geloven inhoudt, waardoor er een groeiende afstand ontstaat tussen de buitenwereld en het onveranderde Bijbelse fundament van het christelijk-reformatorisch onderwijs. Tegelijk ziet men dat de overheid de afgelopen twintig jaar actief burgerschapsonderwijs vormgeeft. Recente mediaberichten (onder meer Nieuwsuur, eind 2025) tonen volgens de deelnemers dat een seculier-libertijnse invulling van waarden als vrijheid en gelijkwaardigheid regelmatig botst met bijbelse opvattingen. De overheid die zich uitspreekt over morele opvoeding roept ongemak op bij ouders, scholen en kerken.
De ondertekenaars benadrukken twee kanten: afhankelijkheid van Gods werking — gebed, wedergeboorte en bekering blijven essentieel — én eigen verantwoordelijkheid om samen te handelen. Scholen, kerken en ouders moeten zich verbinden en elkaar versterken in de opvoeding van jongeren. De deelnemers noemen expliciet dat veel scholieren worstelen met vragen over zingeving, ethiek, gezag, seksualiteit, smartphonegebruik en verslavende middelen (zoals vapen), én dat die problematiek vraagt om een gezamenlijke aanpak.
Praktisch pleiten ze voor de actieve rol van de Bijbel in gezin, kerk en school: het Woord moet gelezen, geleefd en toegepast worden. De driehoek school-kerk-gezin wordt gezien als een bundeling van krachten om jongeren te helpen stand te houden tegen verleiding en relativering en om hen te vormen tot actieve burgers vanuit een bijbelse levenshouding. Daarbij willen de betrokkenen vasthouden aan klassiek-gereformeerd onderwijs in de traditie van Reformatie en Nadere Reformatie.
Tot slot roepen zij op tot hechte samenwerking — landelijk én lokaal — ondanks onderlinge accenten, en tot gebed voor jongeren en gezinnen om veerkracht te behouden in een verwarrende cultuur. De gezamenlijke verklaring wil daarmee zowel spirituele afhankelijkheid als gezamenlijke verantwoordelijkheid onderstrepen.