Schrijver, dichter en kunstenaar Dorien de Wit durft haar huis niet uit. Maar wát vrees je precies, als je pleinvrees hebt?

In dit artikel:

Dorien de Wit onderzoekt in de essaybundel Heim – Of het verhaal van mijn duizeligheid hoe angst, plaats en thuisgevoel met elkaar samenhangen. Vanuit haar eigen agorafobie beschrijft ze hoe verplaatsen voor haar niet vanzelfsprekend is en hoe sterk haar gevoel van veiligheid afhangt van vertrouwde plekken, zoals huis en moestuin. De bundel combineert persoonlijke observaties met filosofische en historische reflecties over menselijke oriëntatie in de wereld. De Wit probeert haar ongrijpbare angst te benoemen met beelden en begrippen als duizeligheid, geheim en bodemloosheid, maar laat vooral zien dat er onder die concrete angsten een dieper existentieel gevoel schuilgaat. Volgens de bespreking werkt haar associatieve stijl het sterkst wanneer ze haar persoonlijke ervaringen verbindt met bredere denkbeelden, zoals de oude opvatting van arts Galenus over de ‘angst om te breken’.