Schrijver Annet Schaap deelt haar inspiratiebronnen: Matilda, Hamelen en The Sims
In dit artikel:
Kinderboekenschrijfster Annet Schaap publiceerde dit jaar haar tweede jeugdboek, Krekel, het vervolg op het succesvolle debuut Lampje uit 2017. Waar Lampje al ruim 130.000 keer werd verkocht en in 28 talen vertaald, wist Krekel ook meteen hoge positie in de bestsellerlijsten te veroveren. Schaap werkte acht jaar aan Krekel, worstelend met haar innerlijke criticus en momenten van twijfel, maar het sprookjesachtige karakter en de sfeervolle, vroeg 20ste-eeuwse setting sluiten goed aan bij het recept dat haar lezers aanspreekt.
In Krekel volgen we Eliza en haar jongere broer Krekel, die met één arm en één vleugel een bijzondere status hebben. Ze zoeken hun oudere broers die mogelijk zijn verdronken, maar worden daarbij geconfronteerd met vijandige volwassenen en hindernissen. Net als in Lampje creëert Schaap een wereld waarin het onmogelijke mogelijk is en mensen die zich ‘anders’ voelen een plek krijgen, waardoor kinderen zich kunnen identificeren met de hoofdpersonen en hun emoties.
Schaap, die zichzelf ook als illustrator ziet maar tegenwoordig vooral schrijver is, koos voor een soberder kleurenpalet in haar omslagen, omdat ze vernieuwing wilde en minder hield van felle, drukke illustraties. Haar schrijfproces wordt gekenmerkt door een ambachtelijke werkwijze: tientallen notitieboeken met potloodaantekeningen die ze zorgvuldig samenvoegt tot een coherent verhaal. Haar inspiratiebronnen zijn gevarieerd en persoonlijk: van de nostalgische KRO-tv-serie “Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?” uit de jaren zeventig, tot de spirituele methode van The Diamond Approach die haar hielp omgaan met haar kritische blik, en de computergame The Sims, waarin ze werelden en personages kan creëren.
Ook literatuur van Theo Thijssen, met zijn liefdevolle dagboekvorm over schoolkinderen, en de uitgebreide, filmische vertelstijl van striptekenaar Chris Ware beïnvloeden haar schrijfstijl. Schaap waardeert het alwetende vertelperspectief omdat het haar als auteur de mogelijkheid biedt diep in diverse personages te duiken en tegelijk overzicht te behouden—een ouderwetse techniek die volgens haar volwassenheid vereist.
Andere invloeden zijn onder meer de poëtische, eigenzinnige kinderboeken van Wim Hofman, de musical Matilda van Tim Minchin vanwege de combinatie van taal, humor en muziek, en de film Florence Foster Jenkins, die op subtiele wijze complexe menselijke relaties en liefde verkent. Daarnaast raakt Schaap geroerd door het tv-programma Dreamschool, dat jongeren helpt een nieuwe start te maken, waarmee ze zich ook persoonlijk verbonden voelt vanwege haar zoon.
Schaaps werk biedt meer dan verhalen; zij creëert sprookjesachtige werelden waarin anders-zijn vanzelfsprekend is, waarbij zij vanuit haar eigen binnenwereld kinderen en volwassenen uitnodigt mee te reizen in verhalen vol warmte, nuance en poëzie.