Schrijven, schilderen en musiceren: multitalent Lucienne Stassaert (90) overleden 

In dit artikel:

In Antwerpen is Lucienne Stassaert overleden, een veelzijdige schrijfster, beeldend kunstenares en muzikante. Ze studeerde piano aan het conservatorium van Antwerpen en bleef lange tijd pianoles geven, maar koos uiteindelijk voor de literatuur en beeldende kunst.

Stassaert debuteerde in 1964 met ‘Verhalen van de jonkvrouw met de spade’. Daarna publiceerde ze talrijke dichtbundels, romans, theaterstukken en hoorspelen. Ook vertaalde ze werk van Sylvia Plath en Emily Dickinson en hertaalde ze teksten van Hadewijch. In de jaren zestig was ze betrokken bij het experimentele tijdschrift Labris; later verscheen haar werk in uiteenlopende literaire bladen.

Tijd, herinnering, trauma, leven en dood vormden belangrijke thema’s in haar oeuvre, dat geleidelijk toegankelijker werd. Ze ontving meerdere onderscheidingen, waaronder de Poëzieprijs van de Vlaamse Gids, de Visser-Neerlandiaprijs en de Arkprijs van het Vrije Woord in 1980 voor haar roman ‘Parfait amour’.

In haar memoires ‘Souvenirs. Aantekeningen in de loop van de tijd’ schreef ze geregeld over muziek. Naar aanleiding van haar negentigste verjaardag verscheen eerder dit jaar ‘Handboek Lucienne Stassaert’, waarin specialisten haar werk belichten. Stassaert gold als een markante figuur in het Antwerpse cultuurleven en werd door haar uitgever omschreven als een eigenzinnige, compromisloze kunstenaar.