Schrijfster Stéphanie Hoogenberk houdt van de anonimiteit in Amsterdam: 'Hier kon ik ruzie krijgen met iemand en diegene nooit meer zien terwijl we in dezelfde stad wonen'

In dit artikel:

Schrijver Stéphanie Hoogenberk blikt in gesprek met Robert Vuijsje terug op haar leven tussen Amsterdam en Sittard, en vooral op hoe de dood van haar moeder haar blik op beide steden veranderde. Hoogenberk groeide op in Limburg, verhuisde als twintiger naar Amsterdam om Nederlands te studeren en schrijver te worden, en vond daar eerst vooral anonimiteit, eenzaamheid en vrijheid. In Oud-West en De Baarsjes leerde ze de stad kennen als een plek waar je onopvallend kunt leven, in contrast met Sittard, waar iedereen elkaar kent en persoonlijke gebeurtenissen snel rondgaan. In haar boek Wij vinden dat fijn beschrijft ze in dagboekvorm de laatste maanden van haar moeder en de reizen tussen Amsterdam en Sittard. Ze wilde daarmee niet alleen het verlies van een ouder invoelbaar maken, maar ook laten zien hoe belangrijk goede, empathische medische begeleiding is tijdens zo’n ziekteproces.