Schenk (FVD) sloopt het Haagse kiezersbedrog: 'U mag één keer in de vier jaar stemmen en daarna uw bek houden!'

In dit artikel:

In een opiniërend artikel wordt betoogd dat Nederlandse politici kiezers vooral vlak voor verkiezingen centraal stellen. Tijdens campagnes zouden partijen als VVD en CDA aantrekkelijke beloften doen over lastenverlichting, lagere brandstofaccijnzen en een strenger asielbeleid. Na de verkiezingen zouden die toezeggingen echter vaak wijken voor coalitiecompromissen, waardoor het vertrouwen in de politiek afneemt.

Aanleiding voor de kritiek is het commissiedebat over burgerschap en participatieve democratie op 1 oktober. FVD-Kamerlid Milan Schenk stelde daar volgens het artikel dat niet de burger, maar het politieke systeem verantwoordelijk is voor het wantrouwen. Hij pleitte voor een bindend referendum, waarmee burgers aangenomen wetten of kabinetsbesluiten definitief zouden kunnen tegenhouden.

CDA-Kamerlid Tijs van den Brink verdedigde tijdens het debat het kabinetsbeleid door te stellen dat veel CDA-beloften daarin zijn terug te zien, binnen de grenzen van coalitieonderhandelingen. De auteur verwerpt dat argument en noemt het compromis een manier om verkiezingsbeloften niet na te komen. Als voorbeeld wordt de discussie over box 3 genoemd: volgens het artikel trok minister Eelco Heinen zijn plannen pas gedeeltelijk terug na maatschappelijke weerstand.

Verder wordt gesteld dat inspraak van burgers vaak beperkt blijft tot symbolische participatie, terwijl belangrijke besluiten achter gesloten deuren worden genomen. Een bindend referendum zou volgens de auteur echte zeggenschap geven over onderwerpen zoals migratie, internationale uitgaven en landbouwbeleid. De weigering van VVD, D66 en CDA om zo’n instrument in te voeren, wordt verklaard uit angst voor een afwijzing van hun politieke koers door kiezers.

Ook het weren van FVD-commissielid Bram van de Kerk in Utrecht wordt aangehaald als voorbeeld van een politieke cultuur waarin afwijkende oppositiestandpunten zouden worden tegengewerkt. Het artikel concludeert dat democratie volgens de schrijver pas werkelijk functioneert wanneer burgers niet alleen mogen meepraten, maar ook bindende besluiten kunnen afdwingen of blokkeren.