Scheldpartijen en doodswensen: Daan loopt nooit zonder na te denken over straat

In dit artikel:

Daan Peters (21) wordt vanaf jonge leeftijd intens gepest en bedreigd vanwege zijn homoseksualiteit. Op de middelbare school hoorde hij regelmatig scheldwoorden en kreeg hij dreigementen zoals "handjes thuis" wanneer hij de kleedkamer binnenkwam. Na zijn coming-out op zijn 14e bleven de pesterijen doorgaan, ook op sociale media. Daan verhuisde van het landelijke Ootmarsum naar de Randstad, eerst Utrecht en daarna Amsterdam, waar hij aanvankelijk meer vrijheid voelde en minder werd lastiggevallen. Toch bleef ook daar de intimidatie bestaan, vooral in Amsterdam-West, waar groepen jongeren hem op straat en in winkels uitscholden en bedreigden. Een incident waarbij een groep jongens met een brandblusser probeerde zijn deur open te breken en roept “je gaat dood” maakte zijn woonomgeving onveilig.

Door deze ervaringen leeft Daan voortdurend alert en voorzichtig, wat zijn dagelijks leven en gevoelens van veiligheid sterk beïnvloedt. Hij ervaart voortdurende stress en angst, met name als hij alleen over straat loopt of door bepaalde wijken gaat. Hoewel hij verhuisd is, blijven de bedreigingen hem achtervolgen en laat het diepe emotionele littekens na. Daan benadrukt dat de haat tegen lhbti+ personen in zijn beleving nog altijd zeer intens is, met doelgerichte doodswensen en uitspraken die aangeven dat ze niet welkom zijn.

Ondanks alles voelt Daan zich inmiddels sterk en wil hij anderen die worstelen met hun seksuele geaardheid een veilige plek gunnen om zichzelf te kunnen zijn. Hij ervaart dat naast de haat ook veel liefde bestaat, en deze balans maakt het draaglijker. Tegelijkertijd draagt Daan’s verhaal bij aan een groter onderzoek van KRO-NCRV en Pointer naar onveilige plekken voor lhbti+ personen, waarbij wordt gekeken naar waar deze zich bevinden en welke situaties bijdragen aan onveiligheid.