Schandaal: CBS moffelt 10.000 doden weg om falend vaccinatiebeleid af te schermen
In dit artikel:
Een opiniërend stuk van Maurice de Hond en Anton Theunissen claimt dat Nederlandse instituten opzettelijk 10.000 sterfgevallen in 2025 verdoezelen. Volgens de auteurs stelde het CBS in 2019 een voorspelling op van circa 163.000 doden voor 2025; het werkelijke aantal ligt volgens hen rond 173.000, dus ongeveer 10.000 meer (ongeveer 200 extra overlijdens per week). In plaats van deze structurele oversterfte openlijk te onderzoeken, zouden het CBS en het RIVM de berekeningsgrondslag hebben aangepast om die extra sterfte ‘normaal’ te laten lijken.
De beschreven methode: waar eerder werd vergeleken met pre‑Covidjaren, gebruikt het RIVM nu de jaren 2021–2024 als referentie. Die jaren kenden zelf oversterfte, waardoor de ‘verwachte’ sterfte kunstmatig omhoog gaat en de hoge sterfte in 2025 statistisch verdwijnt. De auteurs noemen dit een bewuste “rekenkundige truc” om de ernst te verbergen.
Het artikel wijst specifiek naar individuen en instituties — onder andere CBS‑demograaf Ruben van Gaalen, journalist Maarten Keulemans, het OMT en het RIVM — en beschuldigt hen van het verspreiden van misleidende analyses. De schrijvers bestrijden ook vergelijkingen met de Spaanse griep die in de media zouden worden gebruikt om de huidige situatie als historisch normaal af te doen; volgens hen is de aanhoudende oversterfte zonder precedent en past die niet bij het patroon ná eerdere pandemieën. Verder suggereert het artikel dat er een impliciete motiverende reden is: het voorkomen van discussie over een mogelijke relatie tussen de oversterfte en mRNA‑vaccinaties.
Het stuk eindigt met een oproep tot een onafhankelijk, ongecensureerd onderzoek en het mobiliseren van lezers via abonnementen op alternatieve media. Het is een geëngageerde, polemische reconstructie van gebeurtenissen en rekenmethoden; de beweringen zijn gepresenteerd als onthullingen maar betreffen interpretaties van cijfers en keuzes in referentieperiodes. In bredere context is het feit dat verschillende methodes voor het berekenen van ‘verwachte sterfte’ tot tegengestelde conclusies kunnen leiden—een reden waarom transparantie en open toetsing van methoden belangrijk zouden zijn.