RVO kort verplaatsende veehouders volgens taxateurs met een fiscale truc en kabinet-Jetten wuift brandbrief van kleine zuivelboeren weg

In dit artikel:

Twee stukken die vrijdag bij de Tweede Kamer zijn ingediend, vormen volgens De Dagelijkse Standaard bewijs dat boeren die willen verduurzamen of hun bedrijf willen voortzetten, veel bureaucratische obstakels tegenkomen. Het gaat om Kamervragen over de Landelijke verplaatsingsregeling veehouderijen met piekbelasting (Lvvp) en een kabinetsbrief over de nieuwe Hygiënecode boerderijzuivelbereiding.

De Kamervragen zijn gesteld door VVD-Kamerlid Den Hollander en CDA-Kamerlid Koorevaar, naar aanleiding van signalen van de Producentenorganisatie Varkenshouderij (POV). Boeren die hun bedrijf vanuit de buurt van een Natura 2000-gebied vrijwillig willen verplaatsen, zouden volgens de POV soms langer dan een jaar op een besluit van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) wachten. De regeling vermeldt officieel een beslistermijn van acht weken, eventueel te verlengen met nog eens acht weken.

Volgens de signalen krijgen ondernemers daarnaast tijdens de procedure te maken met aanvullende taxatie-eisen. De Kamerleden vragen welke informatie, rekentools en taxatie-instructies de RVO sinds de openstelling heeft gewijzigd. In de taxatie wordt volgens het artikel verwezen naar fiscale afschrijvingsregels voor agrarische bedrijfsgebouwen. Ondernemers en taxateurs vrezen dat hierdoor onderdelen van stallen en installaties buiten de vergoeding vallen. Ook kan de omrekening van verschillende typen varkensplaatsen naar grootvee-eenheden nadelig uitpakken. Daardoor zouden boeren minder subsidie ontvangen dan verwacht, terwijl zij al kosten hebben gemaakt voor onderzoek en een nieuwe locatie.

Het artikel contrasteert deze problemen met subsidieregelingen voor boeren die hun bedrijf beëindigen. De auteur stelt dat voor uitkoop en sloop wel veel overheidsgeld beschikbaar is, terwijl verplaatsende boeren worden geconfronteerd met vertraging en strenge interpretaties van de regels.

Daarnaast behandelt het stuk de nieuwe Hygiënecode boerderijzuivelbereiding, die op 1 mei 2026 de code uit 2006 verving. Caring Farmers en kleinschalige producenten van onder meer rauwmelkse kaas, boter en yoghurt waarschuwen volgens de kabinetsbrief voor hogere controledruk, extra laboratoriumonderzoek, meer administratie en fors hogere kosten. Vooral kleine familiebedrijven zouden die lasten moeilijk kunnen dragen.

Het kabinet erkent de zorgen, maar wijst op de Europese hygiëneverordeningen en het HACCP-systeem. Producenten hoeven de nieuwe code formeel niet te volgen, maar moeten dan zelf een wetenschappelijk onderbouwd voedselveiligheidsplan met gevarenanalyse maken en dit tegenover de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) aantonen. Volgens de auteur is dat voor kleine boeren evenmin haalbaar, omdat zij daarvoor gespecialiseerde adviseurs en laboratoria nodig zouden hebben.

De krant gebruikt de twee dossiers om het landbouwbeleid van minister Jaimi van Essen en het kabinet-Jetten scherp te bekritiseren. Volgens de auteur bieden de regelingen boeren die willen verplaatsen of kleinschalig zuivel willen produceren geen werkbaar perspectief. Het kabinet wordt opgeroepen de taxatiepraktijk aan te passen, verplaatsende boeren volledig te compenseren en voor kleine zuivelbedrijven een uitvoerbare oplossing te bieden.