Ruttes 'daddy-diplomatie' werkt opnieuw bij Trump: 'Maar geslijm is problematisch'
In dit artikel:
NATO-leider Mark Rutte gebruikte opnieuw een toegeeflijke, complimenterende aanpak richting president Donald Trump en wist daarmee recente spanningen tussen Europa en de VS tijdelijk te temperen. Deze week deelde Trump een privébericht van Rutte waarin die lof uitsprak voor Trumps inzet in Syrië, Oekraïne en Gaza en zijn enthousiasme om hem weer te zien; de publicatie van dat bericht ging vooraf aan een gesprek tussen beiden in Davos. Kort na dat onderhoud liet Trump onverwacht afzien van invoerheffingen op goederen uit Europese landen die troepen naar een verkenningsmissie in Groenland hadden gestuurd, en werd er een kader afgesproken voor een “toekomstige deal over Groenland”. Wat precies is afgesproken blijft onduidelijk, maar Europa kon opgelucht ademhalen.
Politicologen noemen Ruttes methode ‘daddy-diplomatie’: hij schuift zichzelf naar de achtergrond, prijst Trump en laat hem het podium en de eer. Jelte Olthof (universitair docent Amerikaanse politiek) zegt dat Rutte daardoor Trump ruimte geeft om successen te claimen — iets wat Trump als loyaliteit waardeert. Jack Thompson nuanceert dat het geen mysterieus talent is, maar een bewuste tactiek: leiders die bereid zijn hun ego te laten varen en Trump het gevoel van overwicht te geven, krijgen vaak meer bewegingsvrijheid in onderhandelingen. Daardoor reageert Trump transactioneel en kortetermijngericht: een direct compromis kan hem soepel maken.
Hoewel veel Europese beleidsmakers op de achtergrond blij zijn dat Rutte de NAVO bijeenhoudt, waarschuwen experts voor de keerzijde. Olthof noemt Ruttes houding “nederig” en “bijna slijmerig” en vreest dat het gedrag van Trump daarmee niet wordt ingedijkt maar juist beloond. Het risico is dat bondgenoten steeds verregaandere concessies moeten accepteren — denkbaar tot en met bedreigingen richting territoria zoals Groenland — om de alliantie intact te houden. Thompson verwacht op korte termijn geen koerswijziging, omdat Europa afhankelijk blijft van de VS, maar meent dat de bereidheid om Trumps eisen steeds te tolereren op den duur kan slijten.
Kort samengevat: Ruttes vleierige stijl leverde snel resultaat en vermindert directe spanningen binnen de NAVO, maar experts betwijfelen of deze strategie houdbaar of wenselijk is op de langere termijn. Het handhaven van de alliantie lijkt voorlopig te winnen van principiële tegenreacties, maar Europese kopstukken kunnen uiteindelijk andere grenzen trekken als concessies blijven ophopen.