Rutte wil dat elk Russisch incident meer geld voor Oekraïne oplevert: zo bepaalt Poetin hoeveel jij naar Kyiv betaalt

In dit artikel:

NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte heeft in New York opgeroepen om de steun aan Oekraïne juist te verhogen na Russische sabotage, hybride aanvallen of andere incidenten. Volgens hem moeten provocaties niet leiden tot minder Europese hulp, maar tot extra financiering. Europese veiligheidsdiensten waarschuwen dat Rusland met dergelijke acties NAVO-landen probeert te ontmoedigen Oekraïne te blijven steunen. Polen koopt daarom meer Amerikaanse wapens voor Oekraïne en Denemarken heeft zijn hulp versneld.

De oproep volgde op een drone-incident bij de luchthaven van Berlijn, waar het vliegverkeer woensdagnacht korte tijd werd stilgelegd. De auteur betoogt dat Rutte hiermee een automatisme creëert waarbij iedere drone, cyberaanval of sabotageactie automatisch tot een hogere rekening voor Europese burgers leidt, zonder dat duidelijk is wie bepaalt wat als incident geldt of wanneer de steun ophoudt.

Nederland heeft al aanzienlijke bedragen toegezegd. Het kabinet trok op Prinsjesdag 327 miljoen euro extra uit voor niet-militaire steun aan Oekraïne in de periode 2027-2029, bovenop 878 miljoen euro die eerder was toegezegd. Daarnaast wordt in dezelfde periode 1,1 miljard euro extra uitgetrokken voor ontwikkelingssamenwerking. Ook beloofden NAVO-landen vorig jaar uiteindelijk 5 procent van hun bbp aan defensie en veiligheid te besteden.

Het opiniestuk bekritiseert deze koers omdat er volgens de auteur in Nederland tegelijk geldtekorten zijn voor onder meer gevangeniscapaciteit, brugonderhoud en betaalbare energie en zorg. De schrijver vindt dat de Tweede Kamer iedere bijdrage afzonderlijk moet goedkeuren, met een duidelijk doel en volledige transparantie over militaire en niet-militaire uitgaven. Ook wordt gepleit voor een diplomatiek plan om de oorlog te beëindigen, in plaats van steun automatisch te laten meegroeien met Russische provocaties. Zonder duidelijk einddoel is ‘meer geld’ volgens de auteur geen strategie, maar een gewoonte.