Rutte, de Jonge en Grapperhaus, de lakeien van de NCTV?

In dit artikel:

De auteur stelt op basis van de corona-verhoren en vrijgegeven WOB- en Woo-documenten dat de Nederlandse coronabeleidsvorming sterk werd gedomineerd door premier Mark Rutte en de ministers Hugo de Jonge en Ferd Grapperhaus. Volgens het artikel was er weinig ruimte voor afwijkende opvattingen en werd parlementaire controle door het driemanschap eerder als hinderlijk dan als noodzakelijk gezien.

De belangrijkste, maar volgens de auteur onderbelichte speler zou de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) zijn geweest. Deze organisatie zou maatregelen hebben voorbereid en als uitgewerkte voorstellen aan het kabinet en het ministerie hebben aangeleverd. De auteur ziet weinig verschil tussen die adviezen en het uiteindelijk gevoerde beleid. Dat staat volgens hem tegenover de uiteenlopende opvattingen van andere ministers, burgemeesters en het RIVM.

Marjolijn Sonnema, voormalig directeur-generaal Volksgezondheid, zou tijdens de verhoren als enige expliciet hebben gezegd dat de NCTV de spelregels bepaalde, en niet het OMT, het RIVM of het parlement. De auteur vraagt zich af waarom de NCTV in de verhoren nauwelijks aan bod komt en wijst erop dat de organisatie volgens hem onvoldoende parlementair wordt gecontroleerd en nauw samenwerkt met de AIVD en MIVD. Ook haalt hij een eerdere opmerking van Fleur Agema aan, die stelde dat NCTV-instructies van de NAVO afkomstig zouden zijn, maar die uitspraak later als misverstand probeerde te nuanceren.

Het artikel presenteert de coronaperiode uiteindelijk als een informatie- en machtsstrijd waarin bureaucraten volgens de auteur grote invloed kregen. Deze conclusies en beschuldigingen worden in het stuk als interpretatie en kritiek gebracht; ze worden niet onafhankelijk bewezen of door alle verhoorden onderschreven.