Russen omzeilen verbod op homo-erotische series
In dit artikel:
De Canadese dramaserie Heated Rivalry, over de geheime romance tussen de Russische ijshockeyer Ilya en de Canadees Shane, is ondanks Russische censuur een onverwachte hit in Rusland. Officieel niet beschikbaar door blokkades en sancties, circuleert de serie veelvuldig via piratenwebsites en scoort ze hoog op lokale filmplatforms zoals Kinopoisk.ru. In Europa gaat de reeks op 6 februari in première bij HBO Max.
De populariteit verwondert commentatoren omdat de serie rechtstreeks een taboe in de Russische samenleving aansnijdt: openlijk homoseksualiteit in de topsport. Dat raakt de gevoelige kern van de Russische machocultuur rond ijshockey — een sport die als bijna heilig geldt en waarvan president Poetin zich vaak profileert als fan. Presentatrice Anna Mongait noemt het werk daarom een mogelijke schok voor publiek dat een puur sportdrama verwachtte; veel kijkers reageerden verbaasd dat romantiek tussen de twee atleten centraal staat.
Naast sensatie wordt de serie geprezen om haar realistische herkenbaarheid: kijkers en critici waarderen dat het verhaal de vrees van atleten tijdens de Olympische Spelen in Sotsji (2014) weergeeft, toen de wet tegen zogenoemde “homoseksuele propaganda” nieuw was. De verhaallijn toont hoe Ilya klem zit tussen de eisen van topsport en de vijandige thuissituatie — vernedering door familie, angst voor onthulling — en hoe de twee mannen elkaar via telefoongesprekken leren kennen. Acteurs Hudson Williams (Shane) en Connor Storrie (Ilya) krijgen veel lof; sommige fans noemen de chemie tussen de personages leidend voor hun enthousiasme.
De populariteit stuit echter op tegenstand van conservatieve en ultranationalistische groepen. Zorok Sorokov en leider Georgi Soldatov roepen het Openbaar Ministerie en Roskomnadzor op de serie te verbieden, verwijzend naar vermeende “propaganda” en het stereotype argument dat homoseksualiteit de demografie schaadt — beweringen die door experts betwist worden. Sinds 2014 zijn Russische regels rond ‘niet-traditionele’ seksualiteit verder aangescherpt; activisten en voorvechters van lhbt-rechten riskeren vervolging, sommige organisaties en boeken verdwijnen van de markt, en openlijke steun kan als extremisme worden bestempeld.
Toch blijken veel Russische kijkers onverminderd geïnteresseerd: vrouwen en andere fans prijzen de romantische invalshoek en de breuk met homofobe clichés dat alleen heteromannen top-ijshockey zouden kunnen spelen. Op forums melden kijkers dat ze scènes woordelijk kunnen meezeggen en reikhalzend uitkijken naar een tweede seizoen. De situatie illustreert dat cultuurprodukten via informele kanalen in Rusland toch impact kunnen hebben, ook wanneer de staat probeert bepaalde thema’s onzichtbaar te maken.