Rupsje Nooitgenoeg in het groot en in het klein
In dit artikel:
De auteur, een hoogleraar verplegingswetenschap, gebruikt het bekende beeld van “Rupsje Nooitgenoeg” om een bredere menselijke en geopolitieke drang naar steeds meer te bespreken. Recent opgedoken berichten over Amerikaanse acties in Venezuela en de retoriek richting landen als Mexico, Cuba, Colombia en vooral het strategische Groenland illustreren volgens haar hoe staten, net als individuen, steeds uitbreiden uit angst en het verlangen naar zekerheid. Ze verwijst naar een fragment op Nieuwsuur (7 januari) waarin historica Anne Applebaum dit soort expansiedrang als een belangrijke motivatie voor Trump en zijn omgeving beschouwt: officiële argumenten over scheepvaartroutes, grondstoffen en veiligheid maskeren vaak een diepere ambitie om macht en grondgebied te vergroten.
Die neiging tot meer zien we niet alleen op het geopolitieke toneel: volle agenda’s, grotere huizen en de jacht op unieke ervaringen zijn vormen van hetzelfde patroon. Achter die honger zit vaak angst — voor tekorten, kwetsbaarheid of verlies van invloed — en het stapelen van zekerheden leidt zelden tot rust of vervulling. De rups wordt er niet gelukkiger van, aldus de schrijver: veel bezit of controle verzacht de onrust niet.
Als tegengif pleit de auteur voor een andere houding in het nieuwe jaar: oefenen in tevredenheid en het bewust kiezen van wat “genoeg” is. Dat betekent niet berusting, maar een vorm van innerlijke vrijheid waarbij je niet alles hoeft te beheersen, bezitten of bepalen om waarde of veiligheid te ervaren. Praktisch roept ze op te investeren in het nabije — relaties en directe omgeving — in plaats van te jagen op verre expansies. Dit biedt volgens haar zowel moed als hoop: echte veiligheid groeit door verbondenheid, en vrede komt niet voort uit het constant verleggen van grenzen maar uit het erkennen en respecteren daarvan.
Kortom: de auteur waarschuwt tegen de reflex om steeds meer te willen en pleit voor een bewuste omslag naar “genoeg” — persoonlijk en politiek — als fundament voor rust en duurzame vrede.