Roxane van Iperen: 'Ik denk altijd in acuutheden: heb ik vandaag te eten?'

In dit artikel:

Roxane van Iperen, een schrijver, blikt terug op haar moeilijke jeugd, gekenmerkt door onveiligheid en onrust. Deze ingrijpende ervaringen hebben een blijvende impact op haar leven en haar manier van denken. Ze legt uit dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen degenen die opgroeien in een veilige omgeving en degenen die dat niet doen. Van Iperen zegt dat ze altijd bezig is met de onmiddellijke zorgen van het leven, zoals de vraag of ze vandaag of morgen te eten heeft, in tegenstelling tot anderen die over langere termijn doelen denken, zoals studiekeuze of carrièreplanning.

Haar jeugdjaren, van nul tot vijftien, beschouwt ze als cruciaal voor haar ontwikkeling. Deze fundamenten zijn moeilijk te veranderen; ze beschrijft zichzelf als iemand die voortdurend in 'de overlevingsmodus' verkeert. Van Iperen voelt de noodzaak om harder te werken dan anderen en ervaart een constante drang naar perfectie. Dit resulteert in de overtuiging dat haar inspanningen nooit voldoende zijn, wat een diepgaand gevoel van onzekerheid en de vraag naar haar bestaansrecht met zich meebrengt. Haar verhaal werpt een licht op de bredere thema's van trauma en veerkracht in de menselijke ervaring.