Rotterdamse watertoren heeft oosters tintje

In dit artikel:

Aan de Nieuwe Maas in Rotterdam staat een watertoren die architect C. B. van der Tak tussen 1871 en 1873 ontwierp. Het gebouw combineert romaanse en renaissance-elementen met invloeden uit de oosterse bouwkunst. De toren maakte deel uit van de drinkwatervoorziening die Rotterdam vanaf 1874 van gezuiverd water voorzag. Via een netwerk van ijzeren buizen wilde de stad infectieziekten als cholera bestrijden. Tegenwoordig zijn er naast kantoren ook een restaurant en bijzondere gerechten te vinden, waaronder Berberse spinazie, Ethiopisch bieten-gehakt en een zogenoemd torendessert. Het artikel is het vijfde deel van een serie over watertorens en hun architectuur.