Roos Vanotterdijk deelt bijzondere verhalen achter 3 EK-medailles en grapt: "Zwembaden zijn deze vakantie afgeschreven"

In dit artikel:

Roos Vanotterdijk blikt terug op een bijzonder succesvol Europees kampioenschap zwemmen, waarin ze drie medailles veroverde. De Belgische zwemster won goud op de 100 meter vlinderslag, zilver op de 50 meter vlinderslag en brons op de 200 meter wisselslag. Na haar medaillejacht neemt ze vakantie, met tijd voor haar familie, haar hond en boeken. Ze wil voorlopig zelfs geen zwembad zien.

Haar EK begon nochtans moeizaam. Na een tegenvallende tijd in de reeksen van de 100 meter vrije slag moest Vanotterdijk een swim-off zwemmen om de halve finales te halen. Hoewel ze naar eigen zeggen technisch al goed had gezwommen, bleef de chrono achter. In de swim-off viel alles wel op zijn plaats. Die prestatie gaf haar naar eigen zeggen het vertrouwen dat ze nodig had voor de rest van het toernooi.

Op de 50 meter vlinderslag pakte ze zilver na een gedurfde tactische keuze. Voor het eerst zwom ze de race zonder adem te halen. Ze besloot dat risico na de halve finale te nemen en hield eraan vast, ook al vreesde ze dat ze de laatste meters zou verzwakken. De aanpak leverde haar een tweede plaats op in het duel met de Zweedse toppers Sarah Sjöström.

Op de 100 meter vlinderslag verdedigde Vanotterdijk haar Europese titel. Ze voelde zich voor de finale niet volledig fit nadat ze ziek was geworden, maar wist zich mentaal op te laden. Daardoor kon ze ook zonder optimale fysieke omstandigheden opnieuw winnen. Zelf beschouwt ze die zege als een bevestiging van haar mentale kracht.

De bronzen medaille op de 200 meter wisselslag hing lange tijd aan een zijden draadje. Vanotterdijk overwoog meerdere keren om het nummer te laten vallen om energie te sparen voor de vlinderslag. Ze voelde zich slap en werd in de loop van het toernooi zieker, maar besloot uiteindelijk toch te starten. Na een goede reeks en een sterke finale werd ze derde.

De zwemster wil haar EK echter niet uitsluitend aan de medailles ophangen. Volgens haar telt het volledige proces: sterker worden, sneller zwemmen en vooruitgang boeken op werkpunten. Vooral haar keerpunt is volgens haar sterk verbeterd nadat ze door een moeilijk jaar met schouderproblemen extra op haar benen had getraind.

Vanotterdijk merkt dat het Belgische zwemmen in de lift zit, al houdt ze tijdens grote kampioenschappen bewust afstand van het grotere geheel. Ze wijst erop dat ook andere Belgische zwemmers finaleplaatsen haalden en jonge talenten zich lieten zien. Na een intensieve periode vindt ze het nu vooral tijd om opnieuw tot rust te komen en van de kleine dingen te genieten.