Ronald Koeman als bedrijfskundige | column Ronald Mulder

In dit artikel:

Ronald Koeman laat als bondscoach van het Nederlands elftal vooral zien dat hij bij zijn selectie weinig gokt op pure aanleg en veel meer op bewezen betrouwbaarheid. In deze analyse van zijn beleid wordt duidelijk dat hij spelers kiest die al hebben aangetoond dat ze onder druk kunnen presteren, liefst op een groot eindtoernooi of in een sterke competitie. Dat betekent ook dat hij lang vasthoudt aan voetballers die zich eerder hebben bewezen, zelfs wanneer er ogenschijnlijk betere alternatieven opduiken.

Volgens de schrijver weegt mentaliteit bij Koeman zwaarder dan talent. Denzel Dumfries is daar het beste voorbeeld van: ondanks twijfels in zijn PSV-periode koos Koeman hem al vroeg voor Oranje, juist omdat hij altijd inzet en fysieke kracht bracht. Tegelijk lijkt Koeman spelers die op belangrijke momenten falen, zoals Joey Veerman op het EK tegen Oostenrijk, minder snel opnieuw te vertrouwen. Een misstap in een grote wedstrijd kan dus lang blijven doorwerken.

Daarnaast zoekt Koeman bewust naar een selectie waarmee hij wedstrijden kan ombuigen met wissels. Daarom zijn multifunctionele spelers en invallers met een uniek profiel belangrijk, zoals Guus Til en Wout Weghorst. De auteur suggereert dat Koeman daarmee probeert zijn ploeg bestand te maken tegen de chaos van een toernooi: niet door perfect voetbal, maar door een groep samen te stellen die flexibel, taai en in staat is om ook in moeilijke omstandigheden resultaat te halen.