Roelof Salomons: oude economie is geen kwestie van nostalgie, ze is onmisbaar

In dit artikel:

De laatste maanden zien beleggers wereldwijd een duidelijke draai: technologie- en AI-aandelen verzwakken terwijl energie- en grondstoffenbedrijven in waarde stijgen. Deze rotatie komt doordat hogere rentes de waardering van snelgroeiende techbedrijven onder druk zetten (toekomstige winststromen tellen minder zwaar) en tegelijkertijd de reële economie—energie, metalen en grondstoffen—weer belangrijker wordt voor groei en inflatie.

Waarom dat zo is: de opkomst van AI en datacenters vergroot de vraag naar elektriciteit en specifieke materialen (koper, lithium, kobalt, nikkel, zeldzame aardmetalen en speciale halfgeleidermaterialen). Bovendien remt jarenlange onderinvestering in mijnbouw en geopolitieke knelpunten (leveringsrisico’s uit bepaalde landen) het aanbod, wat schaarste en hogere prijzen in de hand werkt. Ook traditionele energievraag en productiebeperkingen (bijv. OPEC+-beleid) ondersteunen hogere energieprijzen. Samen maken deze factoren grondstoffen weer cruciaal voor zowel de klassieke economie als de groene/transitie-economie.

Wat dit betekent voor beleggers: diversificatie wordt belangrijker. Overwegen van exposure naar grondstoffen, energie- en industriële cyclische aandelen of commodity-ETFs kan bescherming bieden tegen inflatie en renteschokken, maar brengt eigen risico’s zoals hoge volatiliteit, politieke interventie en ESG-uitdagingen met zich mee. Langetermijnkansen liggen vooral bij bedrijven of projecten met schaal en toegang tot kritieke grondstoffen, omdat nieuwe mijnen en productiecapaciteit veel tijd en kapitaal vergen.

Kortom: de marktfocus verschuift van puur groeiverhaal rond software en AI naar de harde realiteit van energie- en grondstofbehoefte. Voor beleggers betekent dat herweging van risico’s en posities—niet per se het einde van AI-investeringen, maar wel een groter belang voor de “oude” economie die AI en de energietransitie fysiek mogelijk maakt.