Rodeofeest in Veeningen: Juf Gerda Hoogstra heeft er na 40 jaar onderwijs nog steeds geen genoeg van

In dit artikel:

Gerda Hoogstra (65) vierde woensdag op Kindcentrum Het Veldboeket in Veeningen een westernjubileum ter gelegenheid van een uitzonderlijke loopbaan: in januari was ze veertig jaar in het onderwijs en in juni is het 45 jaar geleden dat ze begon op de openbare lagere school Oosteinde. De hele school — leerlingen en staf — hield het geheim: Gerda werd dinsdag eerder naar huis gestuurd en arriveerde woensdag in een huifkar vanaf haar woning in Zuidwolde. Op het schoolplein stond iedereen in westernkleding en klonk het nummer Cowboys en Indianen; het thema paste bij Gerda, die jarenlang countrydanste.

Gerda is een streekkind: geboren op Fort, later opgegroeid in Linde, en als kleuter al vervoerd naar school door lokale dorpstransporteurs zoals de eierboer en de kruidenier — anekdotes die haar verbondenheid met de omgeving illustreren. Al als meisje wist ze dat ze juf wilde worden; haar tweede keuze was zorg met kinderen. Ze heeft een gevarieerde loopbaan achter de rug: lesgeven op Oosteinde, Uffelte, Wapserveen, Hoogeveen, invalwerk in Veeningen en Fort, en vanaf 1992 een vaste aanstelling bij De Ekkelboom in Zuidwolde. Na een fusie naar Het Groene Hart koos ze bewust voor kleinere, meer overzichtelijke scholen.

Een van de meest indringende gebeurtenissen in haar carrière was de sluiting van basisschool De Vaarboom in Fort en de fusie met de Esdalschool, waardoor Het Veldboeket in Veeningen ontstond — ouders en kinderen maakten toen de overstap en werden in Veeningen welkom geheten. Sinds drie jaar werkt Gerda als kleuterjuf, een rol die ze erg waardeert vanwege de spontaniteit en rijke fantasie van jonge kinderen; ze merkt dat het werken met kleuters anders is dan met de groepen 3–8. Ze werkt drie dagen per week en geeft levelwerk ter ondersteuning en uitdaging van leerlingen die daar behoefte aan hebben.

Gerda zegt dat ze doorgaat zolang het haar energie en plezier blijft geven; de dankbaarheid en de bijzondere kinderen in haar klas noemt ze de redenen om te blijven.