Rode Kruis slaat alarm: vrouwen en kinderen slapen op grasveld in Ter Apel

In dit artikel:

In Ter Apel loopt de opvang van asielzoekers volledig vast: het aanmeldcentrum kampt al jaren met structurele overbezetting en het Rode Kruis luidt nu het noodsignaal omdat vrouwen en kinderen nacht na nacht buiten op grasvelden slapen. Hulpverleners van het Rode Kruis zijn begonnen met directe, noodopvang ter plaatse omdat de situatie niet langer houdbaar is.

De druk op het hele opvangstelsel blijft groot: bestaande azc’s zitten vol, nieuwe locaties stuiten op gemeentelijk verzet en in plaatselijke protesten — onder meer in Loosdrecht, IJsselstein en Apeldoorn — escaleerden de spanningen. Politieke maatregelen die recent zijn genomen veranderen daar weinig aan het acute capaciteitsprobleem: in mei keurde de Eerste Kamer het tweestatusstelsel goed, dat onderscheid maakt tussen erkende vluchtelingen en mensen met subsidiaire bescherming en de nareis verscherpt, maar deze wet verlicht de directe opvangdruk niet. Ook het EU-migratiepact is aangenomen, maar de uitvoering blijft achter.

Daarnaast kan Nederland bepaalde terugkeerbesluiten niet uitvoeren: minister Van den Brink noemt de veiligheidssituatie in Libanon “te fragiel”, waardoor uitzettingen van Libanese asielzoekers niet mogelijk zijn en de bezetting van opvanglocaties verder oploopt. Het kabinet-Jetten kondigde een ‘vliegend team’ aan om gemeenten te ondersteunen bij het organiseren van opvang, maar dat wordt door critici gezien als een tijdelijke pleister op een veel groter, structureel probleem.

Kortom: de acute chaos in Ter Apel onthult diepere knelpunten in spreiding, capaciteit en uitvoering. Zolang gemeenten nieuwe locaties blijven blokkeren, terugkeerprocessen haperen en tijdelijke hulpteams alleen korte termijn verlichting bieden, blijft de druk op het Nederlandse opvangstelsel groot en blijven humanitaire knelpunten zich opstapelen.