Robert (55) uit Erm verkoopt auto's van Nelson Mandela, Muhammed Ali en Prins Bernhard. 'Ik doe waar ik van droomde'

In dit artikel:

Robert Wagner (55) uit Veenoord runt een zaak in klassieke en bijzondere auto’s en haalt daarmee een levenslange liefde voor auto’s uit zijn jeugd in Emmen naar boven. Als twaalfjarige stond hij al met open mond in een Renault-showroom; die beleving probeert hij nu door te geven aan alle jonge bezoekers: rondkijken mag, aanraken niet. Zijn pand huisvest tientallen eye-catchers, van Europese klassiekers tot Amerikaanse iconen.

Wagner begon in 1995 met het kopen van auto’s die hij zelf mooi vond — Golf GTI’s, Kadett GSI’s, Scirocco’s, een Honda CRX — en breidde dat later uit naar busjes en Amerikaanse wagens. Sinds 2011 concentreert hij zich volledig op klassieke auto’s en zogenaamde special cars, waaronder youngtimers (meestal sportieve auto’s van 15 jaar en ouder). Voor inkoop bestrijkt hij vrijwel heel Europa; naar Amerika reizen doet hij niet, omdat hij alleen werkt en aanwezigheid in de zaak essentieel is.

In de presentatie van zijn voorraad vertelt Wagner graag over individuele parels: een Mercedes 300 “Adenauer” uit 1958, een goud-rode Chevrolet Corvette C1 Competition Coupe (1960) die deelnam aan races als Le Mans Legends en Spa, en de iconische Citroën DS — bij liefhebbers bekend als “de godin van de weg”. Zijn netwerk, opgebouwd met jarenlange aanwezigheid op binnen- en buitenlandse beurzen, levert regelmatig bijzondere vondsten op. Meerdere autos in zijn showroom hebben een beroemd verleden: een zwaarder gepantserde Mercedes S600 Guard die Nelson Mandela gebruikte, een Ford Thunderbird van prins Bernhard en een Cadillac Coupé die ooit toebehoorde aan bokser Muhammad Ali. Wagner merkt op dat dergelijke provenance kopers vooral amuseert; de waarde wordt meer bepaald door de auto zelf dan door beroemdheid op papier.

Meer dan de helft van zijn aankopen gaat weer de grens over — vooral naar andere Europese landen, maar ook naar landen als Dubai en Koeweit. Klanten lopen uiteen in leeftijd en achtergrond; een hoogbejaarde Duitse koper noemde zo’n aanschaf eens een “Freudenbringer” — een bron van vreugde — en dat vat volgens Wagner precies samen waarom mensen bijzondere auto’s willen: het plezier, de reacties onderweg en de feestelijke sfeer bij speciale gelegenheden.

Wagner geeft toe dat hij het kopen leuker vindt dan verkopen; de jacht op mooie exemplaren blijft zijn grootste drijfveer. Toch geniet hij ook van het moment waarop een opgeknapte klassieker naar een nieuwe eigenaar gaat, wetende dat hij daarmee iemand anders een dagelijks stukje feest bezorgt.