Hoe eindigt tumult rond ploegenachtervolging? 'Brons zou mooi zijn, met gouden rand'

In dit artikel:

Rintje Ritsma kreeg zondag flinke spanning rond de ploegenachtervolging op de Winterspelen in Milaan: zijn team plaatste zich nipt voor de halve finales van vandaag, waarna de bondscoach opgelucht kon concluderen dat ze door zijn. De aanloop naar de Spelen was turbulent: na het olympisch kwalificatietoernooi in december moest Tim Prins tegen zijn zin zijn individuele 1.500-meterplek afstaan aan Marcel Bosker, omdat de KNSB Bosker nodig achtte voor de ploegenachtervolging. Die beslissing leidde tot onbegrip en zelfs bedreigingen via sociale media richting Ritsma.

Ook in Milaan bleef de discussie over opstellingen spelen. Stijn van de Bunt klaagde dat hij weinig informatie kreeg over wie in de voorronde zou rijden; Ritsma hield die keus tot na de olympische 10.000 meter verborgen. Na Jorrit Bergsma’s verrassende bronzen medaille op die 10.000 m gaf trainer Jillert Anema aan dat Bergsma in elk geval in aanmerking kwam, maar ook dat er “diplomatieke” overwegingen meespeelden. Uiteindelijk koos Ritsma voor een pragmatische opstelling: Van de Bunt, Bergsma en Chris Huizinga starten in de voorronde, met Bosker beschikbaar als frisse optie voor de medalraces. Ritsma benadrukte dat het plan op drie races is gebaseerd en dat alle vier schaatsers waarschijnlijk nodig zijn om echt kans op een medaille te maken.

Tactisch is Nederland realistischer dan optimistisch: gastland Italië was in de kwalificatie met 3,45 seconden ruimschoots sneller. Ritsma rekent erop dat een gecontroleerde, gelijkmatige rit met ronden rond de 26 seconden Nederland in de buurt kan brengen van Italië — mogelijk zelfs voorbij. Hij waarschuwt echter dat hij tijdens de race moet beslissen of doorgaan zin heeft; bij gebrek aan uitzicht op aansluiting volgt afbreken om krachten te sparen voor de strijd om brons, waarin Bosker dan mogelijk wordt ingebracht.

Ritsma ziet een bronzen plak als een realistische en eervolle uitkomst voor dit team, terwijl hij voor de vrouwen hogere verwachtingen koestert. Sinds de invoering van de ploegenachtervolging plaatste Oranje zich alleen in 2014 nog voor de finale — toen won Nederland.