'Rietland', met bezieling geregisseerd, is een thriller over latent kwaad, dat al of niet de kop opsteekt

In dit artikel:

Regisseur Sven Bresser houdt strak de regie over zijn moordmysterie Rietland, waarin een scherp geconstrueerd sfeertje en terughoudend spel de toon zetten. Centraal staat Johan, een zestiger en rietsnijder gespeeld door de debutant Gerrit Knobbe, die tijdens zijn werk het lichaam van een tiener ontdekt. Knobbes ondoorgrondelijke blik maakt het onduidelijk of hij acteert of zichzelf is; hij weigerde aanvankelijk zelfs auditie te doen en moest zijn oogst uitbesteden om te kunnen meedoen. Johan is bovendien een eenzame weduwnaar en zorgzame grootvader voor zijn kleindochter Dana (de 10‑jarige Loïs Reinders), en zoekt ‘s avonds vlucht in contact met een betaalde webcamgirl.

Bresser gebruikt kleine, ongemakkelijke momenten om spanning te laten sudderen: een liftende tiener oppikken, een vermaning die meer zegt dan woorden. De film werd geselecteerd voor de Semaine de la Critique in Cannes — een prestatie voor een Nederlandse speelfilm die sinds 1998 niet meer voorkwam — en toont beheerst camerawerk, geluid en actering zonder in provincieel exotisme te vervallen. Naast de moord is er ook sociaal-economische druk: dalende rietprijzen, Europese bemoeienis en vijandigheid tussen riettelers aan weerszijden van het water die als vreemdelingen worden gezien.

Rietland werkt sterk met symboliek en een vleug magisch realisme: Johans verkleedpartijen in een schoolmusical, rietkostuums die aan rituele maskers doen denken, plakkerig teer dat niet van zijn handen gaat en een mysterieuze zwarte kei in de wasmachine. Wanneer het officiële onderzoek vastloopt, gaat Johan zelf op zoek — de film onderzoekt zo latent kwaad en hoe moderniteit en verlies een eens vertrouwde binnenwereld kunnen besmetten.