Rianne Letschert nieuwe minister OCW: Rechts woest over meer DEI-steun en monocultuur op universiteiten

vrijdag, 6 februari 2026 (15:06) - Dagelijkse Standaard

In dit artikel:

Rianne Letschert is door D66 benoemd tot minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in het pas gevormde minderheidskabinet. Als voormalig voorzitter van het College van Bestuur van Maastricht University krijgt zij nu de verantwoordelijkheid voor het gehele onderwijsveld — van basisschool tot universiteit — inclusief wetenschap en mediabeleid. De aanstelling stuit vooral op veel kritiek uit politieke en publieke rechterhoek.

Critici, onder wie historicus Steije Hofhuis en opiniemaker Bart Nijman, vrezen dat Letschert het huidige universitaire klimaat niet zal tegenwerken maar juist zal bestendigen. Hun zorg is dat haar betrokkenheid bij trajecten als Recognition and Rewards en internationale beoordelingsinitiatieven (zoals CoARA) neerkomt op een beleid dat meer nadruk legt op diversiteits- en inclusiecriteria dan op traditionele opvattingen van academische excellentie.

Daarnaast speelt de recente discussie over pro-Palestijnse campusprotesten mee: tegenstanders vinden dat progressieve bestuurders te soepel omgaan met zulke acties, terwijl Joodse studenten zich soms onveilig voelen. Voor veel critici symboliseert Letscherts benoeming daarom een voortzetting van een beleidslijn die gericht is op diversiteit en inclusie, in plaats van het bevorderen van meer ideologische pluraliteit binnen de wetenschap.

Rechts had gehoopt op een minister die actief zou inzetten op meer ruimte voor conservatieve stemmen, stevige kritiek op genderideologie en een krachtiger aanpak van wat zij zien als ideologische eenheid binnen universiteiten. Met een bestuurder uit het hart van het huidige systeem ervaren tegenstanders de benoeming als weinig koersveranderd — en vrezen dat het mediabeleid en universitaire structuren vooral in stand blijven.

Of Letschert de zorgen kan wegnemen valt nog te bezien; voor veel critici voelt het begin van haar ministerschap als een gemiste kans op snelle hervorming van het hoger onderwijs. Voorstanders van Recognition and Rewards en bredere waarderingskaders zullen waarschijnlijk juist vertrouwen houden in haar aanpak.