Review: Resident Evil Requiem biedt twee sterke horrorgames in één
In dit artikel:
Capcom levert met Resident Evil Requiem een strak opgebouwde horrorgame waarin je als twee totaal verschillende protagonisten speelt: FBI-analist Grace Ashcroft en agent Leon S. Kennedy. Het verhaal start wanneer Grace in het verlaten Wrenwood Hotel duikt in het mysterie rond de dood van haar moeder en gevangen wordt genomen door dr. Victor Gideon. Ze belandt in Rhodes Hill, een sinistere instelling waar ook Leon arriveert terwijl hij zoekt naar een remedie voor het Raccoon City Syndrome. De verhaallijn is op zichzelf goed te volgen voor nieuwkomers, maar bevat genoeg knipogen naar eerdere games (zoals terugkeer naar Raccoon City en connecties met Resident Evil: Outbreak) om fans te plezieren.
De grootste kracht van Requiem is de wisselwerking tussen twee contrasterende speelstijlen. Grace dwingt tot stealth: zij moet sluipen, ontwijken en selectief vechten omdat ze kwetsbaarder is; haar hoofdstukken worden meestal in de eerste persoon gespeeld, wat de spanning opvoert. Leon speelt juist als doorgewinterde agent in derde persoon: hij heeft een uitgebreider wapenarsenaal, kan directe confrontaties aangaan en krijgt later een gadget dat kills omzet in credits voor wapens en upgrades. Die afwisseling houdt de ervaring fris en zorgt dat de twee verhaallijnen elkaar mooi aanvullen.
Technisch en visueel maakt de game indruk. Getest op een high-end pc (ASUS TUF GeForce RTX 4090 OC met Intel Core i9-12900KS) en een krachtiger middenklasse-opstelling (MSI GeForce RTX 3080 Ti met AMD Ryzen 7 5800X) blijkt Requiem goed te schalen: op het topsysteem kun je alle effecten inclusief pathtracing inschakelen voor realistische reflecties en schaduwen, terwijl op minder krachtige hardware de kernvisuele kwaliteit behouden blijft, zonder de zwaarste effecten. Het instellingenmenu is behulpzaam en geeft meteen aan wat een optie voor performance kost.
De sfeerschepping is een hoogtepunt: geluid, ademhaling en omgevingsgeluiden dragen sterk bij aan beklemming; zelfs kleine floor-creaks en piepjes bouwen spanning op. Personages zijn overtuigend uitgewerkt en het verhaal kent zowel langzame opbouw als enkele verrassende wendingen die na verloop van tijd goed pakken.
Er zijn ook enkele minpunten. Het richten kent geen handmatige schouderwissel en een effectief dekkingssysteem ontbreekt, wat vooral opvalt in gevechten met menselijke tegenstanders. Het tempo ligt aan de trage kant, wat enerzijds bij de horror-sfeer past maar soms net iets te traag aanvoelt. Grace had qua weerbaarheid mogelijk wat sterker gekund om het contrast met Leon nog duidelijker te maken.
Al met al is Resident Evil Requiem een uitstekende toevoeging aan de franchise: slimme wisseling tussen stealth en actie, een sterk opgebouwde sfeer, fraaie graphics en voldoende replaywaarde dankzij een Insanity Mode en mod-ondersteuning. Voor ongeveer 65 euro biedt de game zowel seriefans als nieuwkomers een volwaardige en meeslepende horrortitel.