Resident Evil: Requiem (review): angstaanjagend goed

In dit artikel:

WANT’s Jeroen testte Resident Evil: Requiem en komt tot de conclusie dat de game ook niet-horrorfans weet te pakken. De titel speelt zich af in en rond het verwoeste Raccoon City en introduceert Grace Ashcroft, een nieuwe protagonist en FBI‑agente die een moord onderzoekt in een verlaten hotel — dezelfde plek waar haar moeder ooit werd gedood. Tegelijkertijd keert serieveteraan Leon Kennedy terug als tweede speelpunt, waardoor de verhaallijn vertrouwd én fris aanvoelt.

De kern van Requiem is de contrasterende speelstijl tussen de twee hoofdpersonages: Grace leunt op sluipen en survival‑horror, het liefst in first‑person, terwijl Leon juist draait om rechttoe‑rechtaan actie in third‑person. Spelers wisselen regelmatig tussen beiden; die afwisseling zorgt voor variatie en momenten van opluchting én spanning. Er zijn ook spelelementen die de stijlen laten samenwerken via combo’s. Puzzels, voorwerpen verkennen en het openen van deuren en kluizen blijven klassieke Resident Evil‑bezigheden.

Op de normale moeilijkheidsgraad biedt de game voldoende uitdaging; wie vooral van het verhaal wil genieten kan voor een makkelijkere modus kiezen. De speeltijd is relatief compact: rond de twintig uur om het verhaal uit te spelen, wat volgens de reviewer de narratieve impact ten goede komt — geen onnodige uitrekking, wél gelaagdheid. De nieuw geïntroduceerde antagonist wordt als overtuigend en beangstigend neergezet en koppelt het verhaal aan bredere gebeurtenissen uit de franchise, zonder dat voorkennis vereist is.

Grafisch en qua ontwikkeling oogt Requiem verzorgd en met vakmanschap gebouwd. Ondanks een persoonlijke afkeer van horrorgames prijst Jeroen de titel om de fijne balans tussen angst en voldoening. Hij noemt Resident Evil: Requiem een sterke kanshebber voor beste game van 2026, ook naast grote titels die dat jaar verschijnen. Kortom: een toegankelijke, toch intense toevoeging aan de serie die zowel oude fans als nieuwkomers kan bekoren.