Renovatie iconisch bassin mislukt volledig: Trump geeft Olympische kanovaarder de schuld

In dit artikel:

De Lincoln Memorial Reflecting Pool in Washington DC is dit weekend in het middelpunt van een rel beland: de vijver, vernieuwd op verzoek van president Trump, vertoont massale algengroei en de opvallend blauwe bodem laat op meerdere plaatsen los. De renovatie was een haastklus voor het 250‑jarige jubileum van de VS, met een door Trump ingehuurde aannemer — iemand die eerder voor hem aan een privégolfclub had gewerkt — die de onderliggende lekkages en verrotte leidingen niet verving. In plaats daarvan kreeg het bassin een nieuwe felblauwe afwerking, waarvan delen nu in grote flappen afbladeren zodat het oorspronkelijke grijze beton weer zichtbaar wordt.

De situatie escaleerde na arrestaties van meerdere mensen die volgens de autoriteiten geprobeerd zouden hebben de vijver te beschadigen. Onder hen is de 67‑jarige David Carter Hearn, een voormalig Olympisch kanovaarder, die zegt alleen uit nieuwsgierigheid een losgeraakte flap van de bodem te hebben aangeraakt om te zien waar het materiaal van gemaakt is. De president beschuldigde de arrestanten publiekelijk van vandalisme en suggereerde dat zij jaren in de cel kunnen belanden; hard bewijs voor die aantijgingen is echter niet naar buiten gebracht.

Het bassin heeft een lange onderhoudsgeschiedenis: het werd ruim een eeuw geleden ontworpen door Henry Bacon als sobere spiegel tussen de monumenten voor Washington en Lincoln en kreeg iconische status door onder meer Martin Luther King jr.’s “I Have a Dream”-toespraak uit 1963. Eerdere herstelpogingen — waaronder een mislukte renovatie onder Barack Obama die ongeveer 35 miljoen dollar kostte — faalden omdat de fundamentele problemen onder de grond (rotte leidingen en fundering) niet werden aangepakt. Ook Trumps team koos daar niet voor; men beperkte zich tot een cosmetische ingreep met een nieuwe kleurvloer die nu loslaat en bij warm weer vatbaar bleek voor algenbloei.

Na spoedoverleg met aannemers erkenden betrokkenen dat de klus niet goed is uitgevoerd en dat delen van het bassin mogelijk moeten worden leeggepompt voor snelle reparaties. De zaak toont hoe het uitstellen van ingrijpender, duurdere infrastructurele oplossingen kan leiden tot publieke en politieke problemen — en hoe beschuldigingen van opzettelijke beschadiging kunnen dienen om verantwoordelijkheid van beslissers af te schuiven, zeker zolang onafhankelijk bewijs voor die aantijgingen ontbreekt.