Renaat Schotte voorspelt een verrassend open Vuelta en neemt organisatie op de korrel: "De slinger slaat door"

In dit artikel:

Vandaag in Turijn gaat de 80e Ronde van Spanje van start, net geen vier weken na de Tour de France. De Belgische commentator Renaat Schotte blikt in zes stellingen vooruit en schetst een plaatje van waarom deze Vuelta anders kan verlopen dan velen verwachten.

Belangrijkste afwezigheid is Tadej Pogacar, die zich na de zware opeenstapeling van Strade Bianche tot en met de Tour afmeldde. Schotte begrijpt zijn beslissing: zowel fysiek als mentaal was de batterij leeg, en zodra de koers start is het respectloos om met afwezigen rekening te houden. Pogacar’s weglaten schakelt het veronderstelde duel met Jonas Vingegaard uit.

Vingegaard wordt door velen als topfavoriet gezien, maar Schotte relativeert die rol. Hij wijst op vraagtekens rond Vingegaards vorm — de Deen meldde zich ook af voor het WK — en waarschuwt dat carrièrekeuzes zoals het combineren van belangrijke rondes risico’s in zich dragen. Volgens hem zullen in praktijk alleen de benen determineren wie er echt sterk is.

De grootste concurrentie zou komen uit UAE Team Emirates, waar João Almeida en Juan Ayuso samen met Vingegaard genoemd worden in de favorietenrol. Schotte plaatst het trio ongeveer op gelijke hoogte en nuanceert de heersende relatiestempel tussen Almeida en Ayuso: veel van die beelden ontstaan op sociale media en krijgen een eigen leven. Op de weg zal het pas duidelijk worden wie sterker is.

De parcoursopbouw trekt Schotte’s grootste kritiek: met tien aankomsten bergop is deze Vuelta extreem gekneed voor klimmers. Hij noemt de balans zoek — sprinters en klassiekerstypes krijgen te weinig kansen — en roept op tot overleg met de UCI over evenwichtiger routes. Sprinten hoort volgens hem bij het DNA van grote rondes; een mooie massasprint is een cruciaal hoogtepunt en nodig voor de lange-termijn gezondheid van de sport. In deze editie zijn sprinters schaars, maar namen als Jasper Philipsen krijgen toch sporadische kansen, terwijl jonge Belgen (Junior Lecerf, Alec Segaert, Arjen Livyns, Edward Planckaert) voor ereplaatsen of etappewinst in ontsnappingen kunnen zorgen.

Door de zwaarte van het parcours ziet Schotte ook meer mogelijkheden voor vluchters: de Vuelta biedt traditioneel minder ultieme controle dan de Tour, waardoor opportunisten vaker slagen. Hij bekritiseert ook het puntensysteem dat ereplaatsen in de Tour te veel waarde geeft — dat verstoort volgens hem de geest van de koers.

Een positieve noot is de terugkeer van de ploegentijdrit op dag 5. Schotte is een groot voorstander van die discipline en mist het teamcomponent dat volgens hem essentieel blijft, net als het vak van tijdrijden dat steeds minder aandacht krijgt. Tot slot uit hij bezorgdheid over teruglopende kijkcijfers en wijst erop dat dit mogelijk de laatste Vuelta is waarvan elke rit nog via Sporza te zien zal zijn vanwege commerciële rechten — reden te meer om deze editie extra te koesteren.

Kort samengevat: een open Vuelta zonder Pogacar, een betwiste superfavoriet in Vingegaard, sterke belangstelling voor het UAE-koppel, een te eenzijdig klimparcours dat sprinters en veelzijdige renners benadeelt, kansen voor vluchters, en nostalgische steun voor ploegentijdritten temidden van zorg over afnemende zichtbaarheid van de sport.