Regisseur Park Chan-wook: 'In tragische situaties moet je op zoek naar een zekere absurditeit'
In dit artikel:
In No Other Choice bekeert een ogenschijnlijk keurige huisvader zich tot moordenaar, en de film nodigt de kijker schijnbaar ongemerkt uit om lang mee te leven met die transformatie. Volgens de Zuid‑Koreaanse regisseur Park Chan‑wook is dat precies de bedoeling: het publiek compliceer maken in morele ambiguïteit en het proces van een gewone man die in geweld ontspoort. De observatie komt voort uit een recensie in de Volkskrant; de recensent, werkzaam als tv‑recensent voor die krant, bespreekt hoe de film spelenderwijs sympathie opwekt voor een personage wiens daden steeds gruwelijker worden. Park, bekend van werken als Oldboy en The Handmaiden, bouwt ook hier aan psychologische spanning en esthetiek om vragen over verantwoordelijkheid, slachtofferschap en daadkracht op te roepen. In plaats van een duidelijke veroordeling plaatst de film de kijker in een ongemakkelijke positie: oordelen wordt lastiger naarmate begrip groeit. Daarmee zoekt No Other Choice bewust de grens tussen empathie en medeplichtigheid op.