Regisseur Antonin Baudry had al jong een fascinatie voor Charles de Gaulle: 'Hij was de enige die zei: we moeten blijven vechten'

In dit artikel:

Antonin Baudry brengt met *De Gaulle: Résistance* een minder vanzelfsprekend portret van Charles de Gaulle. Het ruim tweeënhalf uur durende eerste deel van een tweeluik speelt zich af tussen 1940 en 1942, toen Frankrijk door Duitsland was verslagen en De Gaulle zich verzette tegen de capitulatie. Het vervolg, *Liberté*, verschijnt in september.

De film toont hoe De Gaulle vanuit Londen de geallieerden, en vooral de Britse premier Winston Churchill, probeert te overtuigen dat niet het collaborerende Vichy-regime, maar hijzelf de Franse vertegenwoordiging belichaamt. Tegelijkertijd volgt het verhaal jonge activisten in Parijs die de eerste stappen zetten richting georganiseerd verzet.

Volgens Baudry ontstond zijn belangstelling voor De Gaulle al in zijn jeugd. Tijdens het onderzoek ontdekte hij naar eigen zeggen vooral hoe geïsoleerd de generaal in de eerste oorlogsjaren was. De Gaulle wilde Frankrijk blijven laten doorvechten, maar had nauwelijks bekendheid, geen eigen leger, geen politieke ervaring en sprak geen Engels. Toch bleef hij zijn positie opeisen. Dat hij later als groot staatsman werd gezien, maakt volgens Baudry juist duidelijk hoe onwaarschijnlijk zijn uitgangspositie aanvankelijk was.

De regisseur wilde de film beperken tot de oorlogsjaren. De latere reputatie van De Gaulle en zijn leven vóór 1940 waren wel van belang voor de research, maar zouden volgens hem afleiden van het centrale conflict: een man die in Engeland beweert dat Frankrijk niet heeft opgegeven, omdat hij de strijd voortzet. Baudry baseerde zich onder meer op het werk van een Britse historicus, omdat het naoorlogse Franse beeld van De Gaulle volgens hem te vastomlijnd is.

Simon Abkarian vertolkt De Gaulle. Baudry koos hem naar eigen zeggen intuïtief, mede vanwege zijn opvallende blik. Voor de acteur lag de sleutel in De Gaulles karakteristieke spreekritme en onverwachte stiltes. Tijdens een oefensessie met diens toespraken vond Abkarian niet alleen de juiste stem, maar ook het fysieke gedrag, de houding en de gebaren van het personage. Het doel was geen exacte imitatie, maar een vertolking die het ritme en de mentaliteit van De Gaulle begrijpelijk maakt. De film draait onder meer in Cinecenter, Cinema The Pulse, City, Het Ketelhuis, Tuschinski en Vue.