Regeringsvorming Denemarken stokt door strijd over immigratie

In dit artikel:

Twee maanden na de Deense verkiezingen blijft het land met een gefragmenteerd parlement zitten en lukt het niet een stabiele regering te vormen. Immigratie en integratie bepaalden opnieuw de campagne en zorgden voor grote verschuivingen: het rechtspopulistische Dansk Folkeparti (DF) groeide van 5 naar 16 zetels, terwijl de sociaaldemocraten van premier Mette Frederiksen twaalf zetels verloren. Door die versplintering zijn coalitiegesprekken moeizaam — twee onderhandelingsrondes mislukten en een derde ronde onder leiding van Frederiksen is gaande, maar het geduld van veel kiezers raakt op.

Op straat wordt die kentering voelbaar: in een gesprek met een jonge Deen, Rune, klinkt bewondering voor anti‑immigratiepolitiek en zelfs sympathie voor de Nederlandse politicus Geert Wilders; hij zei onder meer dat DF “tenminste iets doet tegen het gevaar van de immigranten.” De partij trok kiezers aan door harde maatregelen tegen immigratie, een nadruk op Deense waarden en het afzetten tegen de stedelijke elite van Kopenhagen. Ook speelde de mediagenieke leider Morten Messerschmidt een belangrijke rol in het herstel van DF.

Historisch bood DF succes met voorstellen zoals het zoveel mogelijk buiten Denemarken afhandelen van asielaanvragen, maar de partij was eerder gekrompen toen andere partijen haar standpunten overnamen. Nu hebben vrijwel partijen — zowel rechts als links — zich in meer of mindere mate op strenger migratiebeleid gepositioneerd, wat het politieke landschap nog versnipperder maakt.

De komende onderhandelingen zullen bepalen of die anti‑immigratieagenda in nieuw beleid wordt omgezet of dat de noodzaak van een brede, stabiele coalitie tot compromissen leidt. Voorlopig overheerst onduidelijkheid over wie het land de komende jaren gaat besturen.