Reformatorisch boerengezin vindt kerkelijk onderdak in Frankrijk: „We zaten tien jaar zondags thuis"
In dit artikel:
Wim (1966) en Addy Hoogendoorn (1967) verhuisden in 2004 met hun vier kinderen van Nederland naar Armillac, in het zuidwesten van Frankrijk, waar ze een boerderij genaamd L’autre côté runnen. De verhuizing kwam voort uit een verlangen naar minder administratieve rompslomp en meer ruimte om als veehouder te werken; Wim zocht al vanaf 1987 naar een plek in Frankrijk. Op de boerderij zijn nog verwijzingen naar hun gereformeerde verleden zichtbaar — een harmonium met psalmen, exemplaren van De Saambinder — maar het gezin heeft zich cultureel losgemaakt van Nederland: Koningsdag zegt hen weinig meer en de woning heeft Franstalige en Friese bordjes.
Religieus vonden ze in Clairac aansluiting bij de Église Évangélique Libre. Na jaren thuiszitten vanwege verschillen in kerkelijk leven was dat voor Addy een opluchting: hoewel de diensten anders en vrij evangelisch zijn, voelt het horen bij een kerkelijke gemeenschap beter dan het isolement uit Nederland. Hun jongste zoon Dirk studeert theologie en is leider van de jeugdgroep van die gemeente. Die groep organiseert onder meer een gratis maaltijd voor ouderen op 1 mei, waarbij zowel Franse kerkgangers als veel geëmigreerde Nederlanders aanwezig waren.
Clairac en omliggende dorpen hebben een protestantse geschiedenis (hugenotenbolwerk), en in de Église Évangélique Libre zit een ruime vertegenwoordiging van Nederlandse emigranten — veel voormalige reformatorische boerengezinnen die zich in de regio vestigden. Muzikaal wordt de eredienst gemengd met Nederlandse en Franse invloeden: een organist uit Doornspijk, een blokfluitspeelster uit Nieuwe Tonge en Franse instrumentalisten spelen samen. Voorganger Dan, in informele kleding, preekt uit Numeri en benadrukt dat geloof en wedergeboorte essentieel zijn voor de geestelijke tocht van gelovigen.
De Hoogendoorns adverteren zelfs in het Reformatorisch Dagblad om andere boeren naar Frankrijk te lokken; de combinatie van agrarische kansen en een nieuwe kerkelijke band bleek voor hen doorslaggevend.