Reden Poetin, Trump en Xi ook maar op een ezel

In dit artikel:

In 1985 hield een gasthoogleraar van de VU een college exegese voor theologiestudenten in Utrecht waarin hij geobsedeerd was door de ezel waarop Jezus Jeruzalem binnenreed. Zijn eenvoudige vraag — was het één of twee ezels? — leidt tot een anekdote waarin een student grappend opmerkt dat er nog een derde ezel “voor ons” stond, wat de lesleider tot nadenken stemt over waar de aandacht zou moeten liggen: op het dier of op Christus zelf.

De schrijver gebruikt die klassikale scène om te laten zien dat de keuze voor een geleende ezel symbolisch is: in de Bijbel staat het paard voor oorlog en bewapening, de ezel voor vrede. Daarom, zo verwijst hij naar de profetie in Zacharia, verschijnt de Vredevorst niet op een felle oorlogskracht maar op een nederig rijdier. De ezel is weliswaar onrein en maatschappelijk vaak onderschat — voorbeelden als Bileams wijze ezel en Bijbelse vergelijkingen met Issaschar illustreren echter dat het dier slimmer en betekenisvoller is dan zijn reputatie.

Verder wijst de tekst op meerdere Bijbelse passages waarin de ezel een rol speelt (onder meer in de wetsordening en bij richters) en op een humoristische toepassing door een dominee die bij zijn afscheid Abraham’s opdracht aan de knechten parafraseert. De slotboodschap is dat aandacht voor zulke details terecht is, mits ze Jezus niet overschaduwen: het gaat om de Berijder, niet om de ezel — en als wereldleiders werkelijk Christus wilden navolgen, zouden ze het niet doen met paradepaarden maar met nederigheid.