RECHTSSTAAT FAILLIET: Erasmusbrug-terrorist Ayoub M. krijgt GEEN DAG CELSTRAF voor brute moord! 'Volledig ontoerekeningsvatbaar'
In dit artikel:
Op 19 september vorig jaar stak de 23‑jarige Ayoub M. bij de voet van de Erasmusbrug in Rotterdam meerdere voorbijgangers neer; een 32‑jarige man overleed, een Zwitserse toerist raakte gewond. De verdachte droeg twee messen en riep volgens ooggetuigen leuzen met religieuze inhoud tijdens de daad. Het Openbaar Ministerie eiste daarom twintig jaar gevangenisstraf plus tbs, omdat sprake zou zijn van moord, meerdere pogingen tot moord, bedreiging en een terroristisch motief.
De rechtbank in Schiphol oordeelde anders: juristen concludeerden dat M. tijdens het incident volledig ontoerekeningsvatbaar was vanwege een psychotische stoornis (schizofrenie) met religieuze wanen. Ook al staat in het vonnis dat het motief terroristisch was, dat leidde niet tot een strafrechtelijke veroordeling; in plaats daarvan krijgt hij gedwongen psychiatrische behandeling (tbs). De rechterlijke afweging betekent concreet dat M. geen gevangenisstraf uitzit maar in een zorgtraject terechtkomt.
De tekst keert zich fel tegen die uitspraak. De auteur noemt het vonnis onbegrijpelijk en grievend voor nabestaanden en wijst op de tegenstrijdigheid van een erkend terroristisch motief gecombineerd met volledige ontoerekeningsvatbaarheid: terrorisme suggereert intentie en ideologie, terwijl een volledige psychose juist het handelen zonder responsabiliteit impliceert. Het Openbaar Ministerie had volgens de schrijver terecht gedifferentieerd tussen verminderd en volledig toerekeningsvatbaar en pleitte voor straf gevolgd door behandeling. De rechtbank daarentegen oordeelde dat de dader door de psychose niet kan worden toegerekend, zodat vergelding in de vorm van lange gevangenisstraf wegvalt.
De columnist benadrukt ook de rol van omstanders die de aanvaller ter plekke wisten te overmeesteren — gewone burgers, onder wie een personal trainer — en bekritiseert dat juist deze burgers nu kunnen toezien hoe de dader niet wordt gestraft maar “in zorg” komt. Er is eveneens zorg over de veiligheidseffecten van tbs: de tekst verwijst naar eerdere incidenten en lekken binnen het tbs‑stelsel en vreest dat een ooit opgenomen tbs‑patiënt na behandeling weer op vrije voeten kan komen en een risico voor de samenleving vormt.
Tenslotte roept de auteur op tot politieke ingrepen en een steviger optiek in rechtszaken met terroristisch karakter: pleitend voor minder invloed van psychiaters in strafzaken en voor duidelijke strafrechtelijke consequenties bij moord en terreur. De oorspronkelijke bijdrage is uitgesproken activistisch van toon en bevat oproepen om de publicerende partij financieel te steunen.