Rechterlijke macht corrupt? D66-rechter is stiekem klimaatactivist en veroordeelt staat keer op keer

In dit artikel:

Journalisten Marianne Zwagerman en Maurice de Hond publiceerden via DWARSnieuws dat de rechter die Nederland veroordeelde in de veelbesproken stikstofzaak en onlangs ook in de Bonaire-klimaatzaak in zijn privéleven actief is als klimaatactivist. Volgens het onthullende stuk tekende de rechter petities van klimaatactiegroepen en plaatste hij oproepen op LinkedIn waarin hij bijvoorbeeld pensioenfonds ABP opriep te stoppen met het “financieren van de klimaatcrisis”.

De kritiek richt zich erop dat deze betrokkenheid de onpartijdigheid van de rechtbank aantast, zeker nu sommige vonnissen gebaseerd zouden zijn op onderzoeken die door Greenpeace zijn laten opstellen. Wetenschapsjournalist Maarten Keulemans oordeelt dat de uitspraak in de stikstofzaak steunde op worstcasescenario’s die niet bedoeld waren als beleidsbasis; De Hond vindt dat een rechter bij zulke publieke uitingen zich zou moeten terugtrekken. De publicatie suggereert dat NGO’s, een bevlogen rechter en beleidsuitkomsten elkaar te dicht naderen, wat het vertrouwen in de rechtsstaat schaadt.

Voorafgaand aan mogelijke juridische of disciplinaire stappen is relevant dat rechters volgens gedragsregels onafhankelijk en onpartijdig moeten handelen en zich moeten onthouden wanneer sprake is van schijn van vooringenomenheid. De zaak raakt aan een breder debat over de rol van de rechter in klimaat- en milieukwesties: wanneer grijpt de rechter in beleid, en hoe waarborg je dat vonnissen niet voortkomen uit persoonlijke overtuigingen? De onthulling brengt vragen op over transparantie, recusal-procedures en het vertrouwen van burgers in juridische beslissingen.