Rechter draait loonstop terug na arbeidsconflict over verdwenen chocolade

In dit artikel:

Een arbeidsconflict bij advocatenkantoor Stibbe, dat mede begon met meldingen over verdwenen chocolade-attenties en niet-betaalde lunches, liep uit op een rechtszaak over loon tijdens ziekte. De werkneemster, die sinds 2018 bij het kantoor werkte en €4.778,48 bruto per maand verdiende, meldde in het voorjaar van 2025 vermoedens over een collega bij HR. Nadat zij ook doosjes bonbons en kerstchocolade in de spullen van die collega had gezien en gemeld, ontstond een ernstige vertrouwensbreuk.

De vrouw meldde zich op 14 januari 2026 ziek. Volgens de bedrijfsarts hield haar tijdelijke arbeidsongeschiktheid mede verband met de werkomstandigheden. Voor haar terugkeer moesten gesprekken plaatsvinden, maar werkgever en werknemer verschilden van mening over de voorwaarden. De werkneemster wilde onafhankelijke begeleiding binnen een vertrouwelijk mediationtraject. Stibbe wilde wel een gespreksleider inzetten, maar zonder de gebruikelijke geheimhouding van mediation.

De werkgever vond dat de vrouw hierdoor haar re-integratie belemmerde en stopte haar loon per 18 april 2026. Zij stelde dat ze wel degelijk bereid was tot overleg, maar alleen onder omstandigheden die voldoende veiligheid boden. De kantonrechter in Amsterdam oordeelde in kort geding dat de loonstop niet gerechtvaardigd was. Stibbe had onvoldoende onderbouwd waarom vertrouwelijkheid niet mogelijk was, terwijl de bedrijfsarts juist externe en onafhankelijke begeleiding had geadviseerd. Het afwijzen van één voorgestelde gespreksleider betekende daarom niet dat de werkneemster elk redelijk overleg weigerde.

De werkgever moet het loon hervatten en onder meer €2.070,52 bruto aan achterstallig loon en €3.492,53 bruto aan vakantiegeld betalen, vermeerderd met wettelijke rente en een wettelijke verhoging van maximaal 25 procent. De rechter verplichtte Stibbe niet tot een volledig mediationtraject, omdat mediation vrijwillig is. De uitspraak betekent dan ook niet dat werknemers altijd hun eigen gespreksvorm kunnen afdwingen. Doorslaggevend waren in deze zaak de medische adviezen, de concrete omstandigheden en de bereidheid van de werkneemster om onder onafhankelijke begeleiding mee te werken.