Recensie: Het jazzoptreden van Red Hot Chili Peppers bassist Flea in Paradiso staat bol van spiritualiteit
In dit artikel:
Veertig jaar na zijn concertdebuut in Paradiso keerde Flea — vooral bekend als de springende bassist van de Red Hot Chili Peppers — terug naar die zaal, maar ditmaal als jazzmuzikant. In het concert van vanavond speelt hij materiaal van zijn eerder dit jaar verschenen solodebuut Honora en wisselt hij regelmatig tussen basgitaar en trompet; hij is opvallend gekleed en veel rustiger dan we van hem gewend zijn, soms zittend.
De overstap naar jazz is geworteld in zijn jeugd: Flea (echte naam Michael Balzary) groeide op met jazzmuziek vanwege zijn stiefvader en speelde als kind trompet. De laatste jaren heeft hij het instrument weer serieus bestudeerd. Op plaat en live omringt hij zich met ervaren jazzmensen uit de Los Angeles-scene; ook op tour richt het gezelschap zich eerst op clubs, later op festivals — onder meer een optreden op North Sea Jazz staat gepland.
Muzikaal koos Flea voor een ruime, vaak spirituele vorm van kosmische jazz: traag, sfeervol en solistisch van aard. Zijn trompetspel is emotioneel en atmospherisch, soms minder trefzeker technisch, maar consequent expressief. Als het tempo oploopt grijpt hij liever naar de bas. Opvallend is de tweeledige basbezetting: Anna Butterss speelt zowel elektrische als contrabas naast Flea, en beide basspelers vullen elkaar aan zonder elkaar te hinderen.
Publiek — waarschijnlijk veel Peppersfans — reageerde enthousiast, ook als de muziek haaks stond op het vertrouwde punk-funkgeluid. Hoogtepunten waren een ingetogen bewerking van Frank Ocean’s Thinking About You, waarin Flea zowel bas als trompet gebruikt, en het ruigere A Plea, een van de weinige stukken met vocalen waarin hij zijn shirt kort uittrok. Flea herinnerde zich zijn eerste Paradiso-ervaring in de jaren tachtig met zichtbaar ontzag en zei dat hij zich “vanavond weer precies zo” voelt.
Al met al laat Flea zien dat zijn jazzexperiment geloofwaardig is: zijn verlangen terug naar de trompet en naar langzamere, spirituele muziek levert verrassende momenten op en heeft binnen de jazzwereld en onder zijn publiek duidelijk draagvlak gevonden.