Recensie: de personages van cabaretier Isabelle Kafando zijn vaak zó grotesk dat ze niet meer zo interessant worden

In dit artikel:

Isabelle Kafando, bekend van het cabaretduo n00b, maakt met Rof Daaimund haar eerste voorstelling in haar eentje. Ze toont zich opnieuw een begenadigd actrice die vlot kan schakelen tussen uiteenlopende personages, maar de voorstelling kampt geregeld met hetzelfde euvel: veel scènes verworden tot schreeuwerige uitbarstingen waardoor geloofwaardigheid en emotionele diepgang verloren gaan.

De voorstelling bestaat uit een reeks sketches en liedjes rond ongemakkelijke, vaak gemankeerde types: een schijnbaar ongeremde stand-upcomedian (Rob) die later een kwetsbaarder profiel krijgt, een meisje dat haar vriend grotesk beschuldigt en andere figuren zoals een complotdenker en een vrouw die haar psychotische partner beschermt. Sommige scènes overtuigen — vooral wanneer Kafando even gas terugneemt en de personages subtieler landden, zoals de vrouw die ontdekt dat ze zelf degene is die anderen irriteert — maar te vaak lijkt de uitweg het volume en de scherpte in plaats van nuance.

Na het uiteenvallen van n00b (het duo met Laura Bakker won in 2023 de Neerlands Hoop) mist Kafando duidelijk een sparringpartner; solo vijfenveertig minuten vullen met alleen sketches en liedjes blijkt een zware opgave. Rof Daaimund laat regelmatig haar gevoel voor tragikomedie zien, maar om écht te ontroeren en te doen lachen zonder te overschreeuwen is meer subtiliteit gewenst.