Recensie: Beetje veel koorzangers, maar toch ook vlagen van gelukzaligheid in Mozarts Mis in c

In dit artikel:

Het Orkest van de Achttiende Eeuw trad samen met het Vlaams Radiokoor voor het eerst op in de neogotische Dominicuskerk aan de Spuistraat, met op het programma Mozarts Mis in c en Beethovens Vijfde symfonie. De grote Cuypers‑kerk leverde veel nablaring en maakte fijnzinnige texturen moeilijk hoorbaar; de balans tussen orkest en omvangrijk koor verloor daardoor geregeld scherpte. Koorchef Bart Van Reyn koos kennelijk voor een forse bezetting, wat de subtiele orkestkleuren niet ten goede kwam.

Toch leverde het optreden meerdere geluksmomenten op: de solisten — soprano Ilse Eerens en tenor James Way — hielpen de schoonheid en elegantie van Mozarts mis duidelijk te maken, en na de pauze straalde de muziek hemelse rust en vreugde uit. Het stemmen van de instrumenten vooraf vormde een sfeervolle opmaat; bij Beethoven leverde de monumentale ruimte spectaculaire, heroïsche klankkleuren op ondanks de akoestische risico’s.